Miracle of Burcu

100 mü oldu şimdi!!!

2008-09-08T11:36:00.000-07:00

100 ile ilintili konular pek bir havai fişekli konulardır sanki genelde. Bu sayfaya ulaşmadan hemen önceki giriş ekranında 99 diyordu, o halde hoppaaaa 100. yazıyı çıtırdatıyorum burada. Aslında yazma konusunda beni heves ettiren Neslihan oldu facebook ta, Human Race resimlerine bakınca. Ben de blog da yazmalı hakikaten diye yanıtlayıp bir aksiyon almamışken pek de fena olmadı bu süper güzel deneyimi buraya 100 yazı olarak geçirmek :) Secret vari bir kafa yorma sonrası eminim ulvi bir sonuçlara varabilirdim burada.

Efendime söyliyim Sarah ile katılmaya karar verip, Sascha ile buluşup, karşı yakadaki bekleme alanında yarışa katılımından haberdar olduğumuz fakat toparlaşma yerinde tesadüfen Birol ile karşılaşıp çıktık bir yola. Önce Sascha'nın getirdiği muzları indirdik mideye, sonra kalabalıktan toto totoya duran kalabalık ile birlikte ısınma hareketleri yaptık. Sonra yarış başladı biz de millet koşma derdine düştüğü için boşalan WC lere attık dakka bir gol bir kendimizi. Köprünün üstünde tehlikeli bir boşaltım sistemi ihtiyacı ile karşılaşmamak adına önemli bir önlemdi bu :) Sonra çığlıklar atara koşmaya başladık. Koşarken, yürürken, foto çekerken birsürü tanıdık görmek çok alemdi. Bu normal miydi yoksa anormal mi bilemedim! 10000 kişi koşarken arada tanıdık olmaması zaten zordu ama Boğaz Köprüsünün tepesinde hem de koşarken birileri ile karşılaşmak biraz tartışılabilirdi!!! Velhasıl, biz koştuk, coşkulu kalabalık alkışladı, bizden daha hızlı koşan yaşlıları ya da tombikleri görüp daha da gaza geldik, suları havaya fırlattık altında ıslandık, koştuk, koştuk, koştuk... Kuruçeşme Arena önünde bir pazar akşamı koşuyu tamamlayan topluluğun çoğunun yaptığı gibi bomboş yolun üzerinde yere oturuverdik muhteşem bir deneyim yaşamış olmanın keyfi ile.
Herkese duyurulur! Mutlaka katılın. Çok keyif alacaksınız. Tabi ancak seneye :)

Özetle ve ...

2008-08-30T15:00:00.000-07:00

Sevgili blog,
Facebook tan bu yana seninle aramız daha da açıldı. Ama ilk açılma, iş, güç ve okul üçüzlerinin fazla ilgi ihtiyacı içine girmeleri ile başlamıştı aslında... Türlü duygu sömürüleriyle org aldırıp bir ay sonra yüzüne bakmamak ya da "evde pilates yupppiii" diyip o koca henüz şişmemiş topun akıbetini bile hatırlamamak tadına gelmedin henüz.

Tabi ki onlarca yazacak şey, gösterecek fotoğraf var ama hepsini toparlamak ve burada aktarmak kolay olmayacak. Okunması gereken kitaplara ilgi gösterme aralarında hızlıca birer foto ile post-it yapıştırmaca oynayacağız bir müddet... Vaktim olsaydı ballandıra ballandıra anlatacağım şeylerden bazıları; bolca evlilik, nadiren bebek, bir sürü konser, seyahatler, enfes lezzetler, alternatif mekan keşifleri, yeni yüzler, isimler ama bu gece itibariyle en çok yarın bu saatlerde yorgunlugunu yaşayacağım Nike Human Race olurdu sanırım...

Ya daaaaa Eylul'un son gunleri itibariyle harika bir seyahat yazısı... Ben de bilmiyorum şimdilik :)

7 büyük bir sayıdır!

2008-05-25T15:35:00.000-07:00

7 ay olmuş yazmayalı. Aklımda biriktirdiğim, çok yazmak isteyip ama üşendiğim bir sürü hikaye var aklımda, gerçek ya da uydurma. Şifremi unutmuş olabilir miyim diye düşündüm ama kolayca geldi aklıma onlarca giriş ismi ve şifre yığını arasından... Belki görev gibi uğramadığım bir yer olduğu için, sevdiğim için...

Bu sayfaya bakan var mı hiçbir fikrim yok artık. Dur bakalım, facebook'tan promosyon yapmadan biraz bekleyelim bakalım :)

Haziran ortası itibariyle daha bir haşır neşir olacağım sayfamla. Aç bak aynı yazıyı gör sıkılmıştım! Hem bir başlangıç yapmak hem de eski yazıyı altlara kaydırmak için pek de anlamlı olmadığını bildiğim bir post bırakalım bakalııııım.

ÇOK KIZGINIM!

2007-10-21T02:43:00.000-07:00

Kimilerimiz muhtelif gece mekanlarında arkadaşlarımızla keyifli cumartesi programlarında, kimilerimiz sinema sonrası eve dönüş yolunda, kimilerimiz evde dvd ya da kitap keyfi sonrası battaniye altındaymış "onlar" köprüyü geçmeye çalışırken, yani üstlerine mermiler yağmadan birkaç dakika önce...

Kimilerimiz pazar kahvaltısı yollarında, markette kahvaltılık alışverişinde ya da gazete bayi önündeymiş "onların" varlıkları yükselirken ve "burada bıraktıkları diğer yarılarının" canları çok yanarken...

16 gencecik Türk askerini öldürmüş bu dünyaya, insanlığa ait olmayan yaratıklar!!! 17 yaralı, 10 kayıp... Kardeşim yaşında herbiri... Savaşta mıyız??? Neler oluyor!!!! Çocukluğumdan beri belirli dağ ya da ova isimleri neden aklımda kalıyor coğrafya dersi dışında!!!

Büyük orman yangınlarının olduğu sene Çanakkale'ye gitmiştik. O koca yangınların şehitliklere nasıl yanaşamadığını görüp çok şaşırmıştım. Şehitlerin mezar taşları üzerindeki yaşların 14-15'lere indiğini görünce ne hissedeceğimi bilememiştim... Şimdi yine birşeyleri bilemiyorum, aklımı erdiremiyorum!!! NE-LER O-LU-YOR???????

Şuanda saat 13:00, Washington'ı arayamıyoruz bu saat itibariyle, çünkü uyuyorlar! Uyanık olmalarının gerekliliğini anlamıyorum! Kırmızı hatlar, diplomasi trafikleri, terör zirveleri, soğukkanlı yaklaşımlar... Siyaset Bilimi okurken bana öğretilen, dünyayı gözlemlerken daha da çok haşır neşir olduğum bu kavramlara hiç inanmıyorum artık! Karşımıza aldığımız mahlukatlara bak! Sınırımızdan içeri girip, canımızı yakıp geri geldikleri medeniyetsizliğe ve zavallılıklarına kaçıyorlar! Let's consider the issue in terms of diplomacy!! Höööö! O ne??? Sen elde kalan mermi sayısından, inlerdeki erzak stoğundan bahset hele!!!! Biz hala ülkemizi ve askerlerimizi korumak için onlarca yüksek medeniyet seviyesine ulaşmış (!) ülkeden onay bekleyelim... Dost mu düşman mı bilemeden hem de...

Dua ediyorum tüm kalbimle... Türk, Tatar, Çerkez, Abaza, Laz ya da Kürt tüm askerlerimiz için dua ediyorum...

Bir toparlarsak şayet…

2007-10-10T15:37:00.000-07:00

Susan Miller: Bilmeyen varsa hala keyifle öğretilir. Her ayın 1’i akşama doğru mutlaka bakıyoruz ve içinde bulunduğumuz ay bizi neler bekliyor bunu öğreniyoruz ha haa :) Şaşırtacak kadar iyi biliyor :) Özetlemektense gir ve bak hemen şu link’e: http://www.susanmiller.com/

İstinyepark: Ferah ferah gezmek için keyifli. Değişik bir iki restoran görmek iyi oldu sonunda. AFM gayet cici G-MALLcum Kanyoncum, sinemada sosyalleşme olayında yeni bir rakibiniz var sanırım. FYI :) Bir de aklımda kalan en eğlenceli görüntülerden biri mall'un içinde ördek yavrusu gibi ardı sıra gezinen yuva çocuklarıydı :) Öğretmenleri ne anlatıyordu acaba??? "Bakın çocuklar burası Armani, hemen sağınızda ise Zegna ve Chanel. Burası da biraz daha büyüyünce spordan ziyade sosyal kelebeklik adına uçup konacağınız Hillside, ama şuanda kapalı. Attaaaaa gitmişler de ondan!!!

Turkcell Reklamları: Şu Turkcell bebelerinden sıkılmıştım artık. Ama bu en son futbol milli takımı için yaptıkları reklam hoşuma gitti. Lady d’Arbanville üzerine Yaşar’dan Türkçe sözler, milli birlik, beraberlik, kırmızı, beyaz, taraftar, yaşaaa, varollllll, gooollll!!!

Bıçak Sırtı: Pek dizi insanı değilim açıkçası. Örnek verecek olursak: Çemberimde Gül Oya’yı, yanımda yapılan sohbetlere yabancı kaldığım ve hiçbir fikrimin olmadığı konular ve karakterler hakkında sorular sorarak ateşli dizi sohbetlerinin üzerine kar yağdırdığım için elime tutuşturulan dvd ler sonunda bir haftada izleyerek öğrenmiştim. Ama bu Bıçak Sırtı son zamanlarda pek bir keyifle izlediğim dizi oldu. Senaristlerinden biri Bilgi’den arkadaşım olduğu için merak ettim önce açıkçası ama galiba artık ben bu diziyi izliyorum :)

Todori: Bu mekanı keşfettim sonunda. Eylem öncü birlik oldu tabi. Burayı da sevdim. Arnavut ciğeri enfes. Görevli beylerin üzerimizdeki kıyafetlerin renklerine göre şal uydurma çalışmaları ise ayrı bir sempatik oldu :)

Santral İstanbul: Tarihi santral, bienal eserleri, Otto ilginizi çekmiyor olabilir ama boş bulanın üstüne atlayıp sürmeye başladığı bir örnek 50 adet bisikletten biri sizi biraz geçmişe götürebilir. Zira ben kaç senedir bisiklete binmediğimi hatırlamıyordum bile. Ama cumartesi günü pişmiş kelle gibi sırıtarak tur attım okulda :)

Goya’s Ghosts: Son zamanlarda izlediğim en hoş filmlerden biri. Tam da dvd alıp eve çöreklenme günleri yaklaşırken aklınızda olsun :) http://www.youtube.com/watch?v=e7sxnuVH8bk

Tarçınlı Kahve: Londra’da yaşayan arkadaşım Serra ile feysbuk’tan birbirimizi keşfetmenin mutluluğunu yaşarken ondan kaptığım bir tarif oldu. Tarçın kokusunu sevenler için...

feysbuk ve aşureli dondurmayı paylaşma telaşı!

2007-09-11T14:39:00.000-07:00

Malum bu aralar herkesler facebook keşiflerinde... Yonja'nın pabucu damaaaa... Senelerdir görmediğimiz arkadaşlarımızı burada didikliyor, hali hazırda hayatımızda olanlarla da burada tekrar arkadaş oluyoruz! Eski sevgililerin isimlerini "search ediyor", sayfalarındaki isimlerden acaba hangisi ile arasında birşeyler olabileceği konusunda kafa yoruyoruz. Günün içkisi çilekli punch'tan gönderiyor, meme kanserine ya da AKP ye karşı sanal ayaklanma hareketleri yaratmaya çalışıyoruz... Bir de arkadaşları çok gösterme derdi varki bu en şapşalcası :) Zerre iletişimi olmayan insanlar birbirlerini "invite ve add ediyor" hatta abartıp sayfasında belirdiği kişinin diğer arkadaşları tarafından beğenilme ümidi taşıyor ha ha :)) Ufff adama bak 98 tane arkadaşı olmuş, aman da aman kimleri dürtsem de arkadaş listeme eklesem... Bakalım önümüzdeki günlerde bizleri feysbuk ta neler bekliyor???

Ben bu inek meselesinden sıkılıyorum başından beri. Eski çalıştığım yerde bunlarla ilgili bir toplantı yapmıştık. Toplantıdan anektodlar:
"Tek inek 7500 USD olmakla birlikte sürü alırsanız daha ucuza geliyor!!!" ha ha :). Toplantı sırasında çok creative örnekler gösterilmişti bundan önceki senelerde diğer ülkelerde yapılanlardan. İstanbul dakiler hiç de o tadı vermiyor. Bir de bu inekcağızların başına gelenler var ki sormayın!!! En bahtsızlarından beri Bonus ineğiydi bence. Zavallıyı önce feci bir yere koydular, Niş'in karşı köşesi, Nişantaşı'nın da merkezi yerlerinden birisi ama geceleri çöp koyulan bir yer!!! Karizma buradan gitti zaten! Bir de üzerindeki minik inekçikleri yolmaya başladılar mı teker teker!!! Vallahi birgün yolunmuş bir inek Maçka'dan eve doğru yürüken bir ağaç dibinde karşıma çıktı, acıdım :( Şimdi aynı inek Kanyon'da ve cam bir kafesin içinde!!! Aman bağışlar biran önce toplansın da işin iyice rezili çıkadan şu inekler ortadan kalksın :)

Ramazan geliyor... Annemlerin hep söylediği "biz küçükken yazlara denk gelirdi ramazan, susuzluktan bayılırdık" tadına yaklaşan bir şekilde hem de! Oruç tutan, tutmayan herkes hazırlıklarda. Sanki savaş çıkacakmışcasına dev kutularda satılan erzaklar, güllaç yaprakları ve üstlerinde gülsuyu şişeleri, carte d'or un kuantum fiziği formüllerine dayanarak ürettiğine inandığım Türk damak tadına uygun aşureli, kadayıflı dondurmaları (buarada dondurmayı mundar etmeden aynen reklamlardaki gibi kabından dilim şeklinde çıkarabilen var mı??), paylaşım mesajlı reklamlar... En çok da bunlardan sıkıldım. İftar sofrasına gelen kola, kapağı cebine koyan çocuk, mutlu pide kuyrukları (iftar saatine yakın herkesin birbirinin üstüne atlamaya hazır olduğunu birazcık unutuyorlar galiba bunları çekerken), sucuk reklamları...

Yazının anafikri: 3 başlığın içeriğinin kesişim kümesi. Hadi bakalım!

çekmecedeki tren bileti...

2007-08-16T23:44:00.000-07:00

8 sene önce bugün 18 yaşındaydım...
8 sene önce bugün anne ve babaya söylemeden gece treni ile İstanbul'dan Eskişehir'e gitme heyecanı içinde...
8 sene önce onlar beni uyur bilirken ben sabaha karşı bilmediğim bir sebepten, iki tepe arasında durmak zorunda kalan trenin içinde bilmediğim yüzlerce insanla birlikte...
8 sene önce sabaha karşı kuzenim karşıladı beni istasyonda bu macerayı bilen tek kişi olarak ve 4 saat kadar banklar üzerinde uyuklayarak...
8 sene önce sabah sokaklarda hiç görmediğim kadar çok pijama ve ev terlikli insan gördüm, önce güldüm...
8 sene önce sabah televizyonu ilk açtığımda karşımda sanki "Filistin'den bildiren" bir spiker gördüm, tam arkasında liseden tanıdığım bir çocuk atlet şort ve hepsinin arkasında tanıdığımı inkar etmek istediğim o caddeyi gördüm...
8 sene önce bugün babam bize ulaşamadı telefonla, biz de ona... Sonra 8 sene öncesi için extra teknolojik bir aygıt aracılığa ile konuştuk birbirimizle... Askerler kullanırmış bunu "savaş zamanında"...
8 sene önce ama bundan birkaç gün sonra babama sarıldığımda çok ağladım... Belki onun bu kadar ağladığını gördüğüme ağladım...

8 sene önce bugün iki ay kadar sonra Adapazarı'na gelmemize izin verdi babam...
8 sene önce bugün hayatımdaki en büyük "öncesi" ve "sonrası" karşılaştırmasına maruz kaldım.
Hafıza kaybı gibi, bitmek tükenmek bilmeyen "eksik parçayı bulma" oyunu gibi ya da sayılar üzerindeki noktaları takip edip çizgileri birleştirdiğinde karşına hep eksik hep devrik çıkacak şekilleri oluşturmak gibi...
Dalga dalga olan anacaddelerin, havalanan kocaman apartmanların, kavanozun içindeki ateş böceği misali o anda evine haps olup oradan oraya savrulan insanların, her gece korunmak ve sığınmak için girdiği evinin altında kalıp da eksilenlerin, x yardımı y kuyruğu, mide bulandırıcı fırsattan istifadecilerin hikayeleri...
Bildiklerim 3'e ayrıldı: "Adapazarı'nı Seviyorum ve Terk Etmiyorum" stickerlarını arabalarına yapıştırıp şehirde kalanlar, bu sticker'ı akıllarına ve yüreklerine takıp ayrılmak zorunda kalanlar ve bir de... Bale gösterisi resminde arkamda duran Esra, ortaokulda okuldan kaçıp evine gittiğimiz Nazlı, lisedeki İngilizce öğretmenim... Cümleler ağırlaştı, satırlar bir alt satıra sarkmaya başladı...

Adapazarı eskisine inat çok daha güzel bir şehir... Rengarenk, iki katlı, bahçeli evler... Daha da güzel olacak eminim... Umarım bu olayın akıllarda ve yüreklerde bıraktığı iz hergeçen gün azalacak ve ben de sadece "17 Ağustos" tarihli tren biletimi sakladığım yerden çıkarınca hatırlayacağım...

http://www.milliyet.com.tr/ozel/sergi/galerideprem/index.html

İpek'i böylesine şaşırtan ne olabilirdi ki :))

2007-08-08T06:47:00.000-07:00

Temmuz ayının nasıl bir düğün, dernek, şen kahkaha şeklinde geçtiğini belirtmiştim zaten. Ama aşağıdaki fotoğrafı görünce İpek&Altuğ'ya ayrıca değinmem gerektiğini anladım :)

İpek&Altuğ evlendi nihayetinde :) Bilgi'de Adalılar'ın parmakla sayıldığı dönemlerde lise tişörtünü giymesi sebebiyle koordinatlarıma giren ve iyi ki de tanımışım dediğim canım İpekçim ve Ayşegül'ün serüvenleri misali hayatımda beliren bir Altuğ. Neden mi? Altuğ Okulda, Altuğ Sınavda, Altuğ ve Mezuniyeti, Altuğ ve Almanya Master'ı, Altuğ ve Sapanca, Altuğ&İpek Paris'te, Altuğ için çekilen Konsolosluk Kuyrukları, Altuğ Askerde, Altuğ Askerden Döndü Şimdi Harika Bir İşte... diye diye sonunda Altuğ Enişte şeklinde yaptık finalimizi :)

İpek çok güzel bir gelin oldu, Altuğ da bir o kadar yakışıklı bir damat :) E tabi düğüne eli boş gidilir mi? Gidilmez. Ama düğünde verilen nasıl bir hediye bu kadar güzel bir gelini pokemon yapar 2 saniyeliğine de olsa??? İpek'ten resim için izin aldım ama hediyeyi açıklamak için almadım :))

Buarada ismim ayakkabı altında 4. sırada görüldüğü üzere :)

Çok feci içimde kalan birşey var ki paylaşmam gerek buradan. İpek ile tüm gün birlikte olup her anının resmini çekmek ve o günün hikayesini yazmak istiyordum. Ama profesyonel bir rakip ile anlaşmışlardı bile benim amatör ruhumdan önce :) Var mı çevresinde yakında evlenecek arkadaşı olan? Şöyle gidip fotoğraflar çekip sephialar içinde, bir de üzerine hikayesini yazabileceğim??? Haber verin bana. Ah İpek ahhhhhh :)

Senin dediğin gibi yapalım bakalım kapanışı: And they lived happily forever ... Ben çok sevdim bu masalın sonunu :)

Sol yanağım > Sağ yanağımdan !

2007-08-03T09:59:00.000-07:00

Aradaki işareti hatırlamayan varsa kızarım! İlkokulda matematik dersinde öğrendiğimiz "büyüktür" işareti. Peki bu durumun yanaklarımla olan ilintisi nedir?
Koskocaman bir dişimi çektirdim. Biraz problemli olmaya başlamıştı ve ben de sonuna kadar bu durumu görmezlikten gelmiştim! Ve sonunda beklenen son ve yukarıdaki başlık!

Annem olmadan ilk kez bu kadar büyük bir işlem, haberdar olan ve gelip elimi tutarak bana destek olmak isteyen güzel arkadaşlar, peşinen yenen Magnum dondurma ve gayet bilinçli bir şekilde on dakika gecikilen randevu...

D: Nasılsın Burcu?
B: Merhaba Başak Hanım fena değil. Kesin çekiyoruz yani bugün.
D: Tabi tabiii!!!
B: Peki. Sizce ne kadar sürer? İğne öncesi "fıs fıs" filan???
D: Sana bağlı süresi Burcu. Fısfıs değil ama bu krem olacak, daha etkili.
B: Hımm... Vayy çikolatalı bu. Buarada isteyerek mi dişçi oldunuz Başak Hn? (anlamsızlık diz boyu artık!!!)
....
D: Uyuşmuş Burcu başlayalım hadi. Bence o ipod kulaklıklarını sonra tak sen.
B: Galoşları çıkarmamın bir sakıncası var mı sizin için? Ayaklarım pişti de :)
D: Bittiii!
B: Anlamadım desem yalan olur :( Yarın yüzebilir miyim Başak Hn.?

Evet sol yanağım sağ yanağımdan daha kendine güvenli duruyor şuanda :) Mesaj attım arkadaşlarıma "manevi destek için teşekkürler" diye, sonra cevapları topladım kendimce komik komik :) Acıktım ama sıvı/sıvıya yakın şeyler dışında hiçbirşeyi tüketemeyeceğim... Ve harika bir çözüm buldum biraz da nostaljik: Sütlü büsküüüüüü!!! Küçükken kardeşime çok yapar kendim de otlanırdım. O muhteşem koku tekrar hayatımda :) ama ondan bile keyif alamıyorum şuanda :(

Eveeeettt.. Az konuşmalı, bol film, kitap, fotoğraflı bir hafta sonu planlıyorum... Şu CowParade meselesine bir el atıp olabildiğince çok inek görüp fotoğraf çekmek istiyorum :)

Hedef 1, 2, 3, 4...

2007-07-28T14:20:00.000-07:00

Sosyal kelebeklik ve kutlamalar adına son 26 senenin (sanki öncesi varmış gibi!) en yoğun Temmuz ayı! Düğün, doğumgünü geçen koca bir ay: İpek&Altuuuu, Nesli&Kuzişko, Yaman&Merve, Şenay&İlker "Evetleşirken", Müge, Beyhan, Leyla, Gökhan, Bora, Linda, Deniz, Servet, Kareem, Richard yaş hanesine birer daha eklediler.

L koltuk köşesinde ve başucumda duran kitapların sayısı hızla artarken sayfaların ilerleyişi konusunda aynı hızdan bahsedemiyorsam bir problem var demektir. O zaman hedef 1: Öncelikle "Hızlı Okuma Teknikleri" kitabı bitirilecek ve kendi kendime ağır ağır aşama kaydettiğim çapraz okuma işi halledilecek ve kitaplar hop hop bitecek :) Buarada ufak bir ipucu: Kısa süreli hafıza bir kerede max. 9 kelimeyi akılda tutabiliyormuş. Bu sebeple stratejik anlarda kurulan cümlelerin uzunluğuna dikkkaaaaat :)

Saçlarım için özel bir karışım aldım. 18 milyon çeşit bitki yağı var içinde. Geçenlerde eve gelip hiçbirşeye el atmadan direkt banyoda saçlarıma uyguladım ve 1 saatlik uzun bekleyiş süresini başlatmadan ellerimi yıkamak istediğimde suların kesik olduğunu fark ettim. O anda banyoda kamera arayan gözlerimdeki şaşkınlığa çarem Melisim oldu harika bir tesadüfle :) Hedef 2: İlerleyen günlerde buna benzer problemlerin çeşitlenmemesi için şu su tasarrufu meselesi konusunda gönüllü "wom" yapılacak! (Benim örnek biraz ekmek yoksa pasta yesinler tadında oldu sanki ama!!!)

Fotoğraf çekmemekten dolayı pek bir rahatsızım. Hedef 3: Bu kolay oldu. Tabi ki fotoğraf çekilecek!

Hedef4: Büyük hevesle ve sıfır dikiş bilgime güvenerek aldığım kumaş parçalarının çaresine bakılacak! Fikirler müthiş ama henüz bir uygulama yok ortada :)

Dün Mel ile akşam kahvaltısı yapmaya karar verdik bende ama buluşma saati akrebin 8 ile buluştuğu an olduğunda sadece yarım gün sonra benzer etkinliği tekrarlama fikri hoşuma gitmediği için karar değiştirdim: Roka salatası ve patlıcan, mantar ve inegöl köfteli dürüm yaptım. Sonuç: Harika oldu tabi ki de :)) Hedef 5: Daha çok arkadaşa bu yemek hazırlanacak ve özgün mutfağıma övgüler toplanıp egom okşanacak :)

Santral İstanbul: Duymayan??? Bilgi Üniversitesi'nin Silahtarağa'daki 3. kampüsü demenin hafif kalacağı bu keyifli mekanı mutlaka görmelisiniz. Tamamiyle bittiğinde Avrupa'nın en büyük çağdaş sanat merkezlerinden biri olacak. Bu kampüste okuyamamaktan kaynaklanan kıskançlık hissimi henüz üzerimden atmışken işe bir de iyi yönden bakalım ve hedefimizi koyalım: Hedef 6: En kısa zamanda Nezleeeyy ve Müge ile burada fotoğrafçılık oynanacak.

Bilgi'ye yüzmeye gidiyorum. Havuz içinde bone ve goggle lar yüzünden pokemon gibi dakikalarca yan yana yüzen tipler, soyunma odalarında gerçek kimliklerine kavuştuklarında senelerdir görülmeyen mezun arkadaşların sevinç nidaları yankılanıyor ortalıkta ve "Ay klorluyum öpmiyim" şeklinde cümleler kuruluyor, buluşma planları yapılıyor :)) Şimdi bu noktada koyacağım hedef biraz alakasız olacak ama hadi hedef 7 diyelim: Goggle alınacak. Çünkü bu cisme karşı olan antipatim yüzünden gözlerim moraracak yakında!

Senelerdir ikizler olarak bildiğim yükselen burcumun aslında akrep olduğunu öğrendim bilir bir kişiden! Hedef 8: Bu meselenin aslı öğrenilecek! Yoksa bir ömür Yay, Akrep ve İkizleri aynı anda okumakla geçecek!!! Susan Miller'a mail atsam geri döner mi bana acaba :P

Şimdilik buna benzer bir durumlar...

çamur tabaklara çimenden yemekler...

2007-07-06T13:42:00.000-07:00

wallahi çok yaptim ben bu yemeklerden :)
İlkokul aşkım Tarık'ın mavi pinokyosu arkasına binip sözde market alışverişi yapıp, babannemin antika kilimi üzerinden ibaret eve dönüşümüzde yaptığım yemekler :)

Akşam gerçek evlere dönüş sonrasında yemek masasına oturma öncesi tırnak aralarından zar zor çıkan çamurlar; malum çiçekten yemekler için hazırlanan toprak tabakları yapan parmaklar :)

Evcilik oynadığım dönemleri hatırlamak bu kadar keyifliyken arkadaşlarımın gerçek evcilik oynamaya başladıkları anlara tanıklık etmek muhteşem bu aralar :) İpek ve Altuğ ile başladık. Sonunda :) Sırada Iraz var, sonra da bana bisiklete binmeyi, hortumdan kağıt fırlatmayı ve başka birkaç şeyi (!) daha öğreten kuzişkom Serkanım. Sonra sonra Shuleciğimin kardeşi. Tabi arada evlenip, nişanlandığını öğrendiğim başkaları :)

uyumuşuz da büyümüşüz gerçekten :))

Unutulmayacak 8 Mayıs :)

2007-05-11T12:58:00.000-07:00

Bundan böyle babamınki ile birlikte hatırlayacağım bir doğumgünü daha :)

Defne Hoşgeldin bakalım :) Buarada sevgili teyzen Eylem seni Metropolitan yerine Memorial'de aratacaktı bize :))

yine geçti...

2007-05-06T13:55:00.000-07:00

Benim kontrolüm dışında karşıma çıkan Türkçe bir kontrol paneli...
Takılacak tek şey bu sanki!
Çınar'ın hayatımıza girdiği 2. sene oldu bugün. Büyüyor.
Bizim gibi. Ve bizim onun yanında o anlamasa da konuştuklarımız nasıl da tazelenip çeşitleniyor...
Ama her seferinde şöyle geride kalanları ufakça gözden geçiriyoruz Çiğdemle ve diyoruz ki iyi ki varız :)
Oyuncak bir baterisi var artık. Öncelikle Çiğdem ve Çağatay'ı, sonra da komşuları şenlikli günler bekliyor yani!
Bir de kısaca özetleyecek olursak:
Geç saatlerde İstanbul un en keyifli manzarasıyla hergün yaşanan buluşma, toplam yüz elli kadar seneyi temsil eden yaşlar için farklı nefeslerden üflenen mumlar ve ışıldaklı, huzurlu kutlamalar, yeni duyumlar, yolculuklar, makinada hoşuma giden resimlerin olmamasının verdiği hafif gerginlik, yazın gelişi, çeşme kokusu, henüz rotası ve zamanı belli olmayan uçuşların heyecanı, birşeyler oluyor sanırım :)

uyku...

2007-03-17T18:28:00.000-07:00

Garip bir şekilde yazmak istersin...
Gariplik eve döndüğün saat ile başlar aslında...
Dönüş saatine kadar konuştuğun ya da birlikte olduğun insanlar da gariptir belki aslında...
Fanus geçmiştir ya kafana aslında tüm gece boyunca...
Kanında gezinen bişeyler mi yazdırır acaba???
Sabah Fenerbahçe de yapacağın brunch ı düşünürsün...
Keyif verecek midir??? Bilinmez...
Aslında verecektir...
Aynı şekilde nefes alacağın insanlarla, "özeller" ile birlikte olacaksındır ya...
Ama sevmezsin aslında sen orayı...
What the bleep do we know dan hatırla...
Saçma şeyler ile bağdaştırır aklın birçok şeyi... Kıvılcımlar çakar ya...

Hadi git uyu şimdi :)

Fill in the blanks...

2007-03-10T03:44:00.000-08:00

Buaralar görmeyi daha çok seviyorum diye, yazmayı değil...
Ama yine de...

... ile pazar sabahlarına geç ve tembel bir başlangıç yapmayı ve en büyük tasalanmayı "kahvaltıya nereye gitsek acaba"larda bulmayı.

... ile mozaik pasta için bisküvi kırmayı, elbise provası yapmayı.

... ile sosyete kantini önünde gece yarısı kaçak oturuşlar yapmayı.

... ile tık tık ben geldim muffin lerimle diye başlaan dvd gecelerini.

... ile Anjeliqu'de yemek sonrası masada boş shot bardağı biriktirmece oynamayı.

... ile Su Kasrı etrafındaki demir parmaklıklara yağan karın altında dilimizi yapıştırmayı.

... ile Bebek diye yola çıkıp başka bir şehirde kendimizi bulmayı.

... ile çalışma saati olan 15:00'e falcı ayarlamayı

... ile 5 dk. içinde en hızlı tatil programını yapıp, en kompakt ve eğlenceli TT tatillerinden birine çıkmayı.

... ile sodalı börek ve Türkbükü keyfini.

... ile akıllı kelime oyunları oynamayı.

... ile "çiçeklik" te, şehrin en merkezi yerlerinden birinde en gizli kahve oturmalarını yapmayı.

... ile Yeşilköy'deki Rum Teyze'nin yerinde hindistancevizli incir reçelinin de olduğu kahvaltıyı etmeyi.

... ile yedi senedir yaptığım herşeyi.

... ile futbol oynama karşılığında masaj yaptırma bahisleşmelerini.

... ile 4*4 kar altı gece çıkmalarımızı, küvette Martini Brüt patlatmayı, çizgi film, tulum peynirli ıspanak salatası ve altın kaplama şampanya bardaklarında cola keyfini.

.... ile loş salon ışıkları eşliğinde, L koltuk tepesi şarap, yeşil zeytin ve çikolata sohbetlerini.

... ile vogue da bahar şarabı, reina da ferhat göçer bahaneleri yaratmayı.

... ile asansör önü sohbetlerini.

... ile kendi lugatımızla Ada, heyday, boncuk muhabbeti yapıp gülmeyi.

... ile bisiklete binmeyi öğrenmeyi ve gülmekten karnımı ağrıtmayı

özlemiş olabilirim... ve bunun için yazabilirim öylesine...

Vergi iade...

2007-01-30T07:07:00.000-08:00

Sadece markalar ve rakamlar, tarihler ve sıra numaraları değildi aslında üstlerindeki yazılar yine bu sene...
"Yarım kilo çilek, bir kutu cherry domates, örgü peynir, bir paket kepekli tost ekmeği..."miydi acaba gerçekten sadece o güzel kahvaltının ipuçlarını veren bu kelimeler???
ya da
"Bir siyah balıkçı yaka kazak, bir çift parmak arası terlik, bir orta boy valiz..." miydi sadece fişler üzerindeki??? Ulaşılacak yerler öncesinde yapılan hazırlıkları çıtlatan şeyler değil miydi bunlar?
"İki şişe şarap, iki kutu muffin, bir şişe votka, 3 paket cips, iki kutu kokteyl sosis" ... Keyif ve kahkaha dolu ev davetlerinden hangisiydi acaba???
"Bir orta white chocolate mocha, bir double espresso"... Çiçeklikteki hangi buluşmaya aitti?
"Üç diet cola, bir ızgara somon, bir rokalı pizza, bir keçi peynirli mercimek salatası, üç orta şekerli türk kahvesi"... Hımm.. House Cafe'nin ayaklarım altındaki taşlarını ve sırtım civarlarında gezinen kedilerini hatırladım şimdide...
"costes La suite, little hand book for sisters, onlarca kitap..."Bunlar geçmiyor biliyorum ama aslında en çok onları geçirdim aklımdan alınanlar arasından...

Tanımadığım insanlarda şimdi benle ilgili 365 günü masal anlatır gibi anlatabilecek olan fişlerim...
Bakalım yaşadığım hikayelere kaç para değer biçecekler!
Aklımda va hayatımda kalan KDV oranını hesap ediyim bari ben de...

birtakım işler...

2007-01-12T13:49:00.000-08:00

http://yatmazoglu.deviantart.com/

neymiş bakalım???

2007'lenirken...

2007-01-06T07:33:00.000-08:00

Yenilenmek ya da yinelenmek...
İki harfin yer değiştirmesi ile oluşan kocaman anlamsal uçurum!
Neyse durumu daha da felsefileştirmeden 2007'lenmeye giderken başa gelenler ve çok hoşa gidenler...
Fareli köyün 6 tane kavalcısı mı olurmuş, ya da şehre giden sirkte 6 cambaz mı bulunurmuş :)Çok kısa kelimeler ama her birinin altında saklanan upuzun cümlelerle:

Caddebostan Migros!
Market içindeki kovboy şapkalı adam.
8 kilo kabak ve onlarca çeşit diet ürün. Geri kalanlar bir metrelik market fişinin içinde.
Arabadaki milimetrik hallerimiz, Engin'den isme ve cinsiyete özel harika şarkılar.
2007 burçlarımız.
Müge'nin fotoğraf makinasından gelen sesler.
Arabanın içini kaplayan süsler.
İki katlı pembe evimiz.
"Alo merhaba 112'den arıyorum. Hayır ben o değilim diğeriyim ve şimdi de şey gerekiyor" repliklerimiz.
Mangal keyfimiz, restauranttan ters istikamet taşınan mezelerimiz!
Muhteşem takım tişörtlerimiz ve altına en kırmızı ve demirlisindeeeeen xxx :))
Ayşim'in marifetli halleri...
Kumandasız DVD miz ve 3 gün için yaklaşık 30 filmden oluşan dvd arşivimiz!
Geceyarısı karlı sokaklarda ve tanınmayan gruplarla şarap buluşmaları ve "akın"lar halinde animasyon ekibine dönüşmeler!

Mete'nin purosu ve unutulmaz kostümü!
Odada esen rüzgarlar, yatak arası uçurumlar ve ısıtmacalı buluşmalar...
Elde kahve orman yürüyüşü, havada uçuşan ve pırıltılı karlara yapışan pozlar...
Aklı sıra rehberlik yapan yavru kuçular.
6 saatlik duş sıraları!
Ayak üstü foto sohbetleri :)
Saat 20:00 ve biz "pokemon" halleri!
Göl yolları, sucukçu durakları. Bol duman ama çok lezzet, enfes fotolar...
Hamarat erkeklerden leziz son gece sofrası.
Üstüne bir de kestane. Kim çizdi, kim pişirdi, kim soydu, kim yedi???
2 Ocak gecesi yeni yıl geri sayımı ve patlayan şampanyası.
Buarada hiç durmayan fotoğraf makinaları!
"Ayol wallahi giydi!" çığlıkları :)
Oda kapılarında patlayan kar topları!
Seneler sonra şişe çevirmece!
Dönüş yolunda harika bir gökkuşağı...
Hem gökyüzünde, hem yüzlerde hem de umarım akıllarda da...
En kötü günümüz hep oradakiler gibi olacak değil mi :)

Grip aşısı mı demiştiniz???

2006-12-25T01:46:00.000-08:00

Pardon!!!
Şuanda yüzümde tava yemiş etkisi varsa...
Gözlerim kapanıyorsa...
Evdeki polar battaniyeme sarılmaya bu kadar özlem doluysam...
Tarçınlı şeker kutumun içi renkli renkli haplar ile doluysa şuanda...
Grip aşısı olurken yaşadığım stres ve heyecana ne oldu yani!!!!

Hatırlamaktan yazamamak...

2006-12-17T10:37:00.000-08:00

kelimelerin hayallere yetmediği anlardan...
sözcüklerin yaşanılanlara hazırlıksız yakalandığı durumlardan...
***
hayal etmediğim şekilde aynı zaman ve mekanlarda bulunmaktan...
hayal etmediğim bir kitabı okumaktan ama en çok da ilk sayfasındaki apayrı sarı, küçük kağıdı bulmaktan...
hayal etmediğim şekilde yıldızlara takılmaktan...
hayal etmediğim şekilde ismimi farklı bir şekilde duymaktan...
***
önce hayal edip sonra mı yaşarız???
yoksa önce yaşayıp sonra hayal mi ederiz???
***
burcu önce yaşıyor sonra hayal kuruyor bu aralar...
çünkü hayal etmediklerini yaşamanın ne kadar keyifli olduğunu fark ediyor her geçen gün...
ama "hayal bile etmediklerinin" ya da "hayal bile edemediklerinin" değil...
sadece hayal etmediklerinin...
sonra yaşadıklarının ardından kelimelerin, seslerin, görüntülerin hayalini kuruyor...
aslında hayalini kurmuyor; "hatırlıyor"...
hatırladığı şeylerin aklında güzel renkli post-it lere dönüşmesi için de illaki önceden büyük enerjiler, kocaman tedirginlikler ya da ürkek dilekler gerektirmediğini fark ediyor...
hatırlamak hayal etmekten daha çok keyif veriyor...
***
yürürken ayaklarına küçük yıldızcıklar yapıştıkça hafifliyor...
yıldızları nereden mi buluyor?
:)

İyi ki doğduuum :))) tabiki de! ha ha :)

2006-12-09T14:41:00.000-08:00

40 saatlik serüven...

2006-11-30T11:41:00.000-08:00

Herşey Nezley ve Müge'nin kendi aralarında konuşmaları, benim bu konuşmalara oldukça yabancı kalmam ve konuyla ilgili bir fikrim olmadığı için eleştirilmemle başladı.
"Çemberimde Gül Oya" dan bahsediyorum...
Sonradan ilgimi çekiyor bazı şeyler işte :)

Yavaş yavaş gelmeye başladı VCD ve DVD'ler. Önce teker teker izlenmeye başladılar.
Ama sonra fark ettim ki kapanıyorum odama, çıkıyorum yatağın tepesine, ayak ucumda laptop ve her 1 saat 15 dk. lık zaman dilimi sonrasında şişik gözlerle ihtiyaç molaları veriyorum!
Tıpkı "Babam ve Oğlum" daki gibi, bir ağlıyor bir gülüyorum! Kulaktan dolma, kitaptan okuma, şarkılardan anlama şeklinde bir fikre sahip olduğum o curcunalı 80'ler e, ihtilale, yokluğa, yağ sıralarına tanık oluyorum... Çok şey öğreniyorum o döneme ilişkin ve kendi kulağımda kalan bazı örneklerle birleştiriyorum:

'79 senesinin Eylül ayı. Annem ve babam evlenecek ama ortam pek rahat değil. Düğün hazırlıkları sırasında yemek lazım gelene gidene vermek için ama sorun baştan başlıyor ki yağ yok ortada! Altın kadar değerli Vita :) Yok da yok! Babam alıyor tenekeleri gidiyor bir yağ fabrikasına:
- "Abi ben evlenicem" diyor. "Yapamaz mıyız acaba bişeyler? Hani kız evine karşı mahçup olmamak lazım".
Adamcağız acıyor "babamcağıza":
- "Tamam, ver tenekeleri" diyor. "Ama soran olursa ay çekirdeğim vardı onları verdim yağ aldım dersin" diye tembihliyor.

yaaaaa işte böyle... Bunlara değil ama o dönemin basitliğine, Mehmet ve Yurdanur'un aşkına, birbirlerine sonsuz destek olmalarına çok ama çok özendim...

Makinaya sıkışanlar...

2006-11-23T07:07:00.000-08:00

fanusumla mi yurumusum aslinda???

2006-11-14T20:02:00.000-08:00

Once 7 saat farki sevdim... geriye dogru kocaman bir yedi... hatta sekiz artik...
Binlerce km.. Onlarin diliyle binlerce mil...
Sonra balkonumuzun baktigi komsu bahcenin aslinda benim disimda ne kadar cok insan tarafindan gorulmek istendigini fark edip sirittim...
Toplam 3 kez kayboldum, cok yurudum, cok yoruldum...
Klavye tuslarinda en gerekli hallerde noktayi unuttum...
Bilmedigim birsuru yoldan gectim, yeni isimler isittim..
Fotograf makinami sisirdim..
Mail attim, cevap bekledim...
Simdi de eve donusu bekliyorum...
Henuz buyuk hikayem icin ozneleri bulup cumleleri kuramadim...

soru mu? degil? ama yine de cevabi bilen?

yine kar yağsa ve popom ıslansa!

2006-11-04T12:57:00.000-08:00

ha ha :)
Ama gerçekten böyleydi! Yani 15 sene kadar öncesinden bahsediyorum!
Kar yağar, sokakları çocuk basar, kızağı olan kızağıyla, olmayan leğen ve torbayla bağırış çağırış, çığlık kıyamet evimizin önündeki o en keyifli bayırda kayardı!
Kaymaktan yorulanlar dinlenmek için kardan adam yapardı!
Evden havuç, zeytin vs. kapıp kozmetik rötuşlar ile eserler sonlandırılırdı.
Sonra sevimsiz kartopu savaşları!
Şanslıysan yüzünün ortasına iyice sertleştirilerek gülle haline getirilmiş kartopu yemeden olaydan kurtulurdun!

Genelde gece yağardı kar bizim orada. Kimseler çıkmadan ilk ben ayak izlerimi bırakmak isterdim, hatta tepinmek, hatta hepsini ben bozmak isterdim...
Bir keresinde formika bir mutfak masası bulduk sokakta. Niye bulduysak???Hani üstü krem rengi, parlak ve kaygan olanlardan.
Masayı ters çevirip 5 kişi bindik tepesine. Meşhur bayırın ucuna geçtiğimizde eğlence ve heyecan yerini korkuya bırakmıştı ama içimizdeki kurtlar partiye devam şeklinde.
Bıraktık kendimizi aşağıya doğru ve korkunç bir hızla kaymaya başladık.
Parkın taş duvarlarına toslayıp sağa sola dağıldığımızda gülmekten katılmıştık! Gülmekten ve tıkış tıkış giyinmekten altına kaçıranlar bile olmuştu!

Karla boğuştuktan sonra eve gidilir!
Önce kapıda silkelenilir! Sonra kaloriferin yanında elbiselere veda edilir.
Torbayla kayıldıysa şayet ıslanan popo kalorifere yapıştırılır.
Sonra yerdeki pufun üstüne pofff diye yatılarak ayaklar kalorifere dayanır ve büyük ihtimalle uykuya dalınırdı...

Şimdi yine kar yağıyor ama bu kareler olmuyor... Sokaktan eve kaçmak için çabalıyor hatta keşke hiç çıkmasam diyorum... Montumun üstüne düşen kar tanelerinin şekilleriyle yine büyüleniyorum amaaaa kız & erkek külotlu çorap, ıslak popo, ılık süt, şişik bademcik günlerini de özlüyorum...

yap boz

2006-10-29T08:25:00.000-08:00

Buaralar aklımdaki parçalar biraraya gelse ortaya ne çıkacak ben bile bilmiyorum!
Sürpriz yumurta gibi!Dokunmayı, sahip olmayı, defalarca okumayı tarçın kokusunu sever gibi sevdiğim kitapların içindeki kahramanlardan olmak istiyorum... Ya da ne kadar korku, entrika, hüzün, ayrılık vs. yaşanırsa yaşansın sonunun iyi bittiğini bildiğim filmlerden birinde akılda en çok kalan karakter olmak :)

Çiçeklik bizi ağırladı yine dün gece...
Koridor ve Nişantaşı yorgunları, bir gariplik varmış ya da arıza bir olmalıymış gibi bakan gözlerle geçip giderlerken yanımızdan biz oldukça keyifliydik :) Bizim kanımızdan çok dilimizde enfes bir tad bırakan baileys latte ye karşılık,
evlerine, yataklarına ya da başka mekanlara koşarken ve üç saniye sonrasını hatırlamaz gözlerle bakanların sabahlar olmasın nidaları daha fazla olmuştu sanki :) Mutlu gözüküyordu herkes. Ama biri hariç!

x: Burdan geçen birileri oldu mu şimdi?
B&M: Sürekli birileri geçiyor tabi!
x: Yaklaşık 10 kişilik bir grup, 2 tane mini etekli kız var aralarında!!
B: Küçük gruplar halinde geçenler ilerde toplanıp 10 kişi oldularsa bilemeyiz tabi. Ayrıca kızlara bakmıyoruz biz!
x: Ben de bakmıyorum da zaten! Hay Allah yaa!
B: Telefon etsene.
x: Onlardan birinde kaldı telefonum! Ben de sizden istemicem zaten!
B: Mel! Telefon numarası nasıl gizleniyordu?? Yalnız ne biliyim telefonumu alıp kaçmayacağını!
x: Tamam ayakkabılarımı bırakayım. Yeni aldım, 200 kağıt eder! (ve buarada ayakkabılardan birisi çıkar!)
B: OK. Ama yine de güvenli değil.
B&M: Sen gel aramıza otur bakalım. Kaçarsın filan! Yurtdışı mı arıcaksın yoksa sen??? Ha ha!
(Telefon konuşması yapılır buarada)
M: Bak bu geceki iyilik meleğinle tanışmış oldun.
B&M: Hadi bakalım sen şimdi doğruca arkadaşlarının yanına...

(ikinci fotoğraftaki insan resimlerine dikkat! Hepsinde bıyık var! 6 yaş civarlarıma denk gelen gazete ve dergilerdeki insan resimleri, bebeklerim elimden kurtulamadı bu konuda!)

ya...

2006-10-14T16:40:00.000-07:00

1980 senesinin Mart ayının x gününde beni dölleyen değil de hemen bir yandaki sperm esas oğlan olsaymış...
6 yaşında bir Ölüdeniz yolculuğu sırasında sağ tarafındaki uçurumu hakkında şom ağızlılık yaptığım yol 30 cm daha dar olsaydı...
1989 senesinin bir yaz akşamı saklambaç oynarken ayağımın kayması sonucu üzerinden düşerek yüz üstü çakıldığım duvar tepesinde dolanmaktansa herhangi bir ağacın arkasına saklansaydım...
Spora devam ederek voleybolcu olmayı seçseydim...
Ya da 2, 3 net eksik yaparak hemen bir alt seçenek olan ODTÜ'ye gitseydim...
Okul partisinde o desk lerde değil de zıt köşede dursaydım...
Medya sınavına çalıştığım bir gece vakti Mel beni değil de o gece odada olmayan Aslı'yı çağırsaydı...
Anlamsız bir boş vaktimde öylesine gönderdiğim CV imden Gaye'nin hiç haberi olmasaydı...
O Yunan gecesini hiç yapmamış olsaydık...
Eylem ile GS üniversitesi önünde hiç karşılaşmamış olsaydık...
Çiğdem Humanitas'ta bizim odaya değil de bir üst kata gelmiş olsaydı...
Güliz ile Songül değil de başka biri toplantı yapsaydı...
Blog yazmaya hiç başlamasaydım...
Tam zamanında Levent'teki yeni ofise taşınmış olsaydık ya da 17 Ağustos'ta annemlerden gizli, onlara sürpriz yapmak niyetiyle komik bir maceraperestlikle trende olmak yerine o çok beğendiğim çarşıdaki evlerden birinde oturuyor olsaydık...
ne, nasıl olurdu acaba???

Dipnot: Sliding Doors sonrası beyin jimnastiği...

Boy çizgilerim...

2006-10-08T14:52:00.000-07:00

Boy çizgilerim vardı benim...
Kapı eşiklerinde mezura ile ya da doktorda, eczanede kocaman demirden tartı vazifesi de gören aletlerin üzerine çıkıp da ölçülen...
İlk ölçümünü hatırlamamakla birlikte annemin deyişiyle 53 cm. im...
Sonra adım adım yükselttiğim...
Evdekilerin görmeyeceği noktalarda, kapı ya da perde arkalarında kurşun kalemlerle işaretlediğim...
Değişen santimlerin arasına büyümeler, öğrenmeler, gelmeler, gitmeler, sevmeler, renkler, sesler, kokular, isimler, heyecanlar, büyülenmeler, delilikler, korkmalar, üzülmeler serpiştirdiğim...
Hangi sayıda takılıp kalacağım acaba diye merak ettiğim...
Annemi hep 36, babamı da en fazla 42 olacak zannettiğim anlarımı bilen santimlerim...
Acaba hangi kurşun kalem çizgisinde kalmak isterdim???
Hangi uzunlukları gösteren kurşun kalem işaretleri arasındakileri silmek isterdim???

"Merhaba ben..."

2006-10-05T00:17:00.000-07:00

Çiğdem, Utku, Dilek, Gulfi, Senna, Cafe Wien demesine gerek kalmadı kimsenin o gece. Aslında birkaçımız hariç ilk kez birarada olup da birbirimizden bu kadar haberdar olmamız keyifli olandı. House Cafe deki en şen şakrak masaydık.

Yeni insanlar, yeni yüzler, yeni sesler... Herkese tavsiye olunur :)

Oyun...

2006-09-25T08:22:00.000-07:00

Sağa ve sola anlamsızca çubuklar çizdik bugün.
Bunları öğrenince okumayı öğreniyormuşuz!
Resim dersi için patateslerimi babam oydu bıçakla.
Senin gibi yapamadı ama olsun.
Saçımı kendi kendime örebiliyorum artık, ne kalınmış saçlarım :)
Okula hazır poşet keklerden götürüyorum, pazar aynı saatte mendillerimi de ütülüyorum merak etme.
Beyaz çorabım delindi geçenlerde bahçede düştüğümde, sen almıştın ya hani, babam aynısını buldu.
***
Doğumgünümde teyzemler pasta yaptırmışlar.
Seninle her çarşıya çıktığımızda benim "sup" yediğim yerdeki gibi değildi ama sevdi arkadaşlarım.
***
Bu jile ne rahatsız bişeymiş, senin çocukluk resimlerinde bir sürü görmüştüm üstünde...
Okulda kızlar kaşlarını inceltip, bacaklarındaki tüyleri alıyorlarmış! Canları yanmıyor mu? Sen de yapar mıydın?
Geçenlerde takı kutunu karıştırdım, o çevirdikçe rengarenk olan küpeleri taktım.
İyi ki küçükken deldirmişsin kulaklarımı. Nasıl ağlamıştım ama :)
Aaaa. Söylemeyi unuttum, saçlarımı kestirdim çok az uçlarından ama hala seninkilerden uzunlar.
Buarada bişey var ama utanıyorum birazcık söylemeye :) Ama sırdaşız ya biz :)
Okulda bir çocuk var, Engin, aynı boydayız, kumral, çalışkanlardan, basketbol takımında.
Hamburger yiyeceğiz cumartesi dersane çıkışında :)
***
Yurttaki dolabımda üst kata senin Karaca triko kazaklarından koydum ki bişey olmasın.
Ananem tüm gerek yok ısrarlarıma karşılık tava lokum koydu yanıma.
Odadaki kızlar fena değil. Biri ben, gördüğü ilk anda "renkli çamaşırların var mı yıkanacak?" diye sordu! Komik oldu :) Biliyor musun, başımı yastığa koyunca Boğaz'ı görüyorum :) Ranzada ikinci kattayım, çatıkatı olduğu için burası kafamı çarpıyorum bazen.
***
Kızlarla Bodrum tatili çok keyifli geçti. Korkma yaramazlık yok, içtiğim birkaç sigara da aramızda sır kalsın. Babama çaktırma :)
Mezuniyette ne giysem acaba? Sensiz işim pek de kolay değil ama bakacağız bir çaresine...
***
İşte diplomalar... Çok mutluyum ya da değilim. Eksik birşeyler, hem de çok, hem de bastırdığımı, alıştığımı sandığımdan da çok...
Yalan söylemeyeceğim sana, neyin eksik olduğunu söylemeye ne çok korkarmışım aslında...
Senin benim yanımda olduğunu bile bile ne çok özlemişim aslında ben seni...
Umrumda olmayan binlerce çift göz içinde, umrumda olanın eksikliği "keşke hiçbiri görmeseydi de asıl o görseydi!" demenin öfkesi. Geçti ama tabi ki sonra... İlacın adı neydi hani beş harfli? "Zaman"...
***
Otuz a beş kala...
Önümde daha ne kadar var kim bilir? Belki sen bilirdin...
Hadi gel tahmin edelim... Sen oradan ben buradan, yazı tura gibi, taş-kağıt-makas gibi...
Seni çok özlemek kağıt olsa ve senin yokluğun da makas peki???

Ananeciiim, Gece Çıkıcam da Geceliğini Alabilir miyim!

2006-09-22T12:11:00.000-07:00

Ay ay en bayıldığım şeylerden biri anane kıyafetlerini anne dokunuşu sonrası salım salım giymektir :) Hem kimse de bir eşi daha yoktur hem de dolaylı yoldan yadigarlara saygı görevi görür :P Hemen örnekler ile inceleyelim:

Şimdi hemen üstte görülen iki resme gelirsek; 1.kuşağın çeyiz sandığındaki geceliği, 3.kuşak tarafından bele geçirilen kalın bir kemer ile pantolon üstüne ya da direkt olarak giyilmektedir :) Saf ipek olduğu ve dantel işlemelerinin elde yapıldığı özellikle belirtilir. Yaş: min. 60 sene!

Şimdiki örneğimize gelirsek yine ananeye ait saf ipek ve el işlemeli bir eser! Min. 50 sene :)

Hemen aşağıdaki örnek ise ipeğin kalitesini vurgulamak ya da ben adam gibi kullanayım diye uyarma amaçlı "yüzükten bile geçiyor" girizgahları ile bana teslim edilen şal! Min. 70 sene :)

Burcu hızını alamıyor ve dede çeyizlerine de el atıyor! Aslında anne keşfediyor, Burcu da tadını çıkarıyor :) İşte karşınızda Romanya işi, tamamen el işlemesi bir pijama üstü!!! Kot üstüne halka küpeler ile bohem bir hava veriyor :P Buna da min. 65 sene veriyorum!

Tek kız torun olmanın ne kadar etkisi var acaba bu işte :)

Şıp şıp şıp...

2006-09-21T01:22:00.000-07:00

Sabahları ayılmak için radyoyu açıyorum.
Bugün "yurdumuzun" yağışlı havanın etkisine gireceğini öğreniyorum.
Ne keyifli!!! Zaten aram iyi değil bu sonbahar mevzusu ile!
Neyse ortalık sessiz henüz!
Akşam Müge ve Nesli ile House'da kedilerle haşır neşir (!) pek keyifli zaman geçiriyoruz.
Az önce, huzurlu huzurlu akşam oturması yaptığımız gecenin üstünden henüz bir gün bile geçmeden, başımı dışarı çevirmemle yağmuru görüyorum!
Sanki bütün damlacıklar aşağı düşerken sırıtıyor bana!
Üstüne bir de bam güm şimşek sesleri!
Ve sonuç...
Eve gidip DVD yapmak lazım, puding pişirip evi misler gibi kokulara boğup kızları çağırmak lazım...
Ya daaa....

Ne Alaka Şimdi :)

2006-09-18T13:16:00.000-07:00

2003 Temmuz'unun bişey günü. Hatırlayamıyorum tam olarak.
Ofisin içinde tüm şımarıklığımla dolanıyorum başımda kebim, üstüme geçirdiğim mezuniyet cübbem ile.
Ay ay benden keyiflisi yok mest oluyorum... Tüm ilgi üzerimde ya :) ha ha ...
Ofisteki herkesle öpüştükten sonra hoooop Park Orman yani 3. kampüse uçuyorum.
Buarada ofis ofis diyorum çünkü daha kep atmadan çalışmaya başlamışım. Yani "Burcu Ofiste".
Ayağımda simli terlikler, sol göğsüm üstünde bir "Go Girl" yazan iğne, arkadaşlarımla öğrenciliğin resmi anlamdaki son dakikalarını yaşıyoruz.
Evet sıra diploma düzeninde...
Ta taaaaa!!!Bölümümün ve soyadımın başharfleri itibariyle neredeyse sonuncu sıralarda alıcam sanırım diplomayı.
Eyvah! Ne fön kalır ne de sabır :)
Ha ha :) Son dakikada süper haber ve double major lar hooop törende en öne :) 3. sıra benimdir artık.
Velilerin yarı sulu gözlerle alkışlamaları, duygulu ve coşkulu bir müzik, annemlere el sallama çabam vs. merdivenler bitiyor böylece.
Konuşmalar biraz daha uzarsa en arkada kokteyl alanına yakın sırada olanların hepsi sarhoş çıkacak sahneye!
Sahne kenarındayım artık! Vay be :) Seviyorum insanların gözünün üstümde olmasını.
İsmim söyleniyor, mütevelli heyetinin nadide başkanına doğru yürüyorum ve önce sevgiyle sarılıyoruz sonra da en kocamanından fotoğrafçılara gülüyoruz.
Sahneden inerken çok az heyecanlanır gibi oluyorum. Ne de olsa amatör bir artist ruha sahibim henüz...
Sonra yerime geçerken sınıfın çığlıklarını duyuyorum... Amaaaaann ne keyifli bişiy bu mezun olma işi yahu :)
Tören bitiyor. Keplerimizi atıyoruz, hocalarla ve aileyle duygusal anlar vs.
Kokteyl kısmında bir ara sevgili kardeşim Burak ortalardan kayboluyor bir süre!
Geri geldiğinde hafif aksak! Hımmm bu işte bir durum var! Neyse fazla üstüne düşmemeli, tak kardeşi koluna, ver eline kamerayı çek bakalım son posta cümle alemi.
Gece bitiyor, ben balkabağına dönüyorum tabi!
Buarada Burak akıllısında ortadan kaybolduğu sırada içtiği içkilerin etkisi sağa ve solla yaptığı akrobatik hareketlerle iyice gösteriyor kendini!
Ha ha :) Babam arabada söyleniyor Burak'a, e haklı adam korkmuş biraz! Bizimkisinde tık yok!
Annem ne olur olmaz deyip bir poşet tutuşturuyor Burak'ın eline. Ve olmaması ümid edilen oluyor ve Burak kusuyor!
Bomba burada patlıyor esas! Çünkü poşet delik çıkıyor ve Burak'ın icraatı babamın yeni arabasıyla buluşuyor!
Oh al sana evlere şenlik bir durum :)

Diplomaları uzunca bir süre banyoda asılı tutuyorum. Tam lokasyon vermeyeceğim annem kızıyor hala :) Neyse artık düzgünce bir dolapta duruyorlar.
Bir süre sonra bu fotoları keşfediyorum, o gece video kamera ile çekilen. Burak'ın o gece yanımda yürüyen ve saçı bana oldukça benzeyen sınıf arkadaşımı da ben diye çekmeye çalıştığını fark ediyorum!!!
Resimlerde okulun dersleri en yüksek rating alan(neden acaba !!!!) hocasıyla tesadüfen aynı karede olmam ayrı bir konu tabi :)

Nostalji oldu iyi de oldu bana. İşte kardeş faydalarını görmeye başladım galiba.
Onun laptop undan çıktı bu resimler :)
Her geçen sene çok daha az uğradığım okulla ve öğrencilikle ilgili şeylerle biraz daha fazla haşır neşir olsam fena olmazmış sanki :)

Buaralar...

2006-09-14T06:30:00.000-07:00

Buaralar hiçbir şey yapmıyorum!
Aslında çok şey yapıp yaptıklarımdan tatmin olmuyorum!
Biraz fazla çalışıyorum!
Ofisten çıkarken en erken 22:00'yi görüyorum.
Eve gidince hemen uyuyamıyorum!
DVD izlemek istiyorum bu sefer de uyuyakalıyorum!
Yemek yemek istiyorum! Buzdolabının kapağını açıp karar veremiyorum!
Elimde bir bardak süt ile koltuğun köşesine çöküyorum!
Dün gece çok sevdiğim eğri bardağımı kırdım!
Uzun zamandır bardak kırmamıştım, ilginç oldu!
Feci şekilde ihanet edesim var! Kitabıma! Olmuyor olmuyor olmuyor! Okuyamıyorum!
Dolap içindeki profesyonellikten son derece uzak ama teknolojiye fazlasıyla kendini satmış kameram ağlar vaziyette ki ona da ilgi gösteremiyorum istediğim gibi!
Tek değişiklik; objelerle yakın çalışmayı seviyorum buna kesinkez emin oldum!
Yüzlerce muffin pişirmek istiyorum! Üstlerini deli deli süslemek sonra.
Dolapdere'den bir prova mankeni alıp dikiş dikmek istiyorum!
Dikiş bilmiyorum ama olsun! Bulurum bir yolunu :)
Ama sonra diyorum ki "Burcu sen gece kesin korkarsın o mankenden!"
Saçımın rengini değiştirmek istiyorum ama karar veremiyorum!
Balköpüğü mü yoksa çikolata kahvesi mi?
Sonra bu saçma renk isimlerine de sinir oluyorum!

Böyle serbest çağrışım bir durumlar bu ara işte...
Bir de en çok "Psapp" dinliyorum bu aralar... Meraklısına en kolay yoldan www.pandora.com
Tanıdığım biri var ki onunkilere benzemekte... Ya da uyduruyorum...

Bakınca...

2006-09-08T14:31:00.000-07:00

Mola

2006-09-05T08:43:00.000-07:00

Yavaşlama kararımı uygulamaya çalışıyorum...
Daha az ses, nispeten biraz daha az hareket, daha az iletişim...
Bu sonbahar meselesine takılabilirim her an!
Henüz bir zararını görmesem de olsun!
Alışkınım o'nu sevmemeye yaz kadar!

Perşembe itibari ile biraz uzaklaşma vakti...
Kocaman olmasa da dinme, düşünme, Burcu ile başbaşa kalma, onunla konuşma, kararları gözden geçirme vakti... Belki de hiçbiri...

Fotoroman...

2006-08-31T08:06:00.000-07:00

Canım sıkkın...
Ve aynı canım yazmak istemedi...
Bu da fotoroman gibi olsun işte!
Hatta üşenmeyip de gördüklerinden hikaye yazanlara ve gerçek olana en çok yaklaşana teşekkür filan ediyim buradan :)
...

Samimiyetsiz F1 "fanatikleri" ...

2006-08-28T08:45:00.000-07:00

İki gün içinde nasıl F1 fan'ı olunurmuş merak edenlere bulunmaz bir hikaye...
Istanbul'da bir F1 şenliği aldı gitti, bizim ilişkimiz daha çok işsel olup, sponsorlarından biri olduğumuz takımın kazanması yönünde.
Taaaa ki Cuma gününe kadar...

25 Ağustos Cuma:
Robert'in harika desteği ile son dakikada gelen bir Silver davetiye. Silver yazdığına göre fena birşey değil sanırım!!
Reina'dan gelen ışıklar harika! İstanbul'un yarı enerjisi buraya harcanıyor galiba.
Trafik korkunç!

26 Ağustos Cumartesi:
Pazar günü Nezley ile gidilecek F1 öncesi hafif bir heyecan ama gayet tadında, abartılı değil. Sonuçta ölmüyoruz bu konuya!
Odaya giren gerçek F1cı Mete ve büyük bir heyecanla teknik ve magazin konularda, entrika ve heyecan dolu F1 anıları.!
Sonrasında ortaya çıkan "paddock" giriş kartları ve VIP geçişleri ve Mete'nin de gazıyla 10 dakika içinde piste doğru yola çıkış!
Şayet aldığımız gaz ile bu tek günlük geçişleri kullanmazsak deli olacağımıza dair güçlü bir inanış!
Asya tarafı cahili Burcu ve Nezley olarak çift yönlü Ankara çıkışını kaçırdığımızı zannedip ufak bir heyecan yaşayış.
Pist alanında camdaki VIP carpass'ın verdiği böbürlenme ile kuyrukta bekleyen diğer arabaların yanından vııınnnnn diye geçiş.
Takımımız bile yokken; ben renklerinden ve Alonso'nun yakışıklılığından dolayı Renault'a, başarıları yüzünden Ferrari'ye meyilliyken, Toyota Lounge'ında olduğumuz için onlardanmış gibi yapış...
Lounge balkonundan arabaları izleyiş, seslerinin kulak zarlarımızı titretişini hissediş...
Kameranın sadece 10 dk. şarjı olduğunu fark edip kısa süreli bir Calimero sendromu yaşayış.

Kokoş keyif kısmı:
Balkonda sıcaktan bunalınca içeri geçiş ve buz gibi beyaz şaraplarımızı içiş, pit-stop'a giren araçları tepeden izleyiş, kurallar konusunda hiçbir fikrimiz olmadığı için kendi aramızda yorumlar yapış...
Sıralama yarışı ardından Lounge içinde bir hareket bir hengame, a aaa Ralph Schumacher'i lounge içinde buluveriş! Biz öylesine fan havasındayız ki 5 dakika sonra elimizde imzalı şapkalarımızla yerimize geçiş...
GP2 dan da sonra masaj salonlu, pek bir şımartıcı lounge ımızdan ayrılış ve o dev tırlanrın nasıl lüks birer yaşam alanı haline getirildiğini görüp hayret ediş...
Ellerimizde dondurmalarımızla şaşkınlık ve yorgunluk ama her ikisinden de fazla bir keyif duygusuyla ile yürürken bir metre ötemizde Michael Schumacher ile burun buruna geliş!!!!!!!!

Gün sonu:
Biten kamera ve telefon şarjlarımız, bambaşka bir dünyayı keşfetmenin heyecanı ve bundan sonra F1 izleyicisi olma konusunda verdiğimiz sinyaller...

Akşam:
Mete'ye rapor veriş! Mete'nin sesinde iki taze F1 fanatiğini camiaya kazandırmış olmanın pırıltısı, ışıltısı, cangıltısı :)
Özgür'ün telefondaki "Kıskanmıyorum, kıskanmıyorum, kıskanmıyorum!!!" nidaları...

27 Ağustos Pazar:
Büyük gün...
Ama Burcu evde. Lounge keyfinden sonra güneşin altında kendimi F1'a adayacak kadar gönüllü değilim henüz :)
Bilet hooop kardeşe! Ona da güzel bir kıyak, bundan sonra bana karşı akıllı olursa sahip olabilecekleri hakkında bir ipucu!!! Ha haa :) Sonuçta duygusal ama bir o kadar da mantık ve strateji de içeren bir bir birlikteliğe başlıyoruz!
Konumuza dönersek:
L koltuğumun köşesinde serin serin TV de son 20 turu ile F1 keyfi yaparken arada bir Burak ile iletişime geçiş. Akşam yemeği için hazırlık yapış.
Güneşten kolları ve bacakları yanmış F1 yorgunu Burak ve heyecanla anlattığı gününü dinleyiş.

Çektiği fotoraflara şöyle bir göz atış ve grid kızlarının (ki gerçekten güzellerdi) olduğu pozların çokluğuna dikkat ediş! Bu bebecik fotosu da Burak'tan :)

Gece:
Fotoları lap top a atarken Anjelique'deki F1 partisi için Dinçer ve Kaan'ı bekleyiş.
Gecenin "en şık smart casual" partnerleri ile bu sefer de Red Bull takımı için F1 kutlaması yapış...
Buarada 2-3 kilo kadar vermem gerekiyormuş!

Sonuç:
F1 olayı bundan sonra çok daha sıkı takip edilecek.
Yeni hayran olunan karakter: Ferrari takımındaki henüz ismini keşfedemediğim beyin takımındaki kadın!
Bu F1 olayında yakışıklılık kat sayısı oldukça yüksek!
İstediğim gibi fotoğraf çekemediğim için rahatsızım biraz :(
Formula dünyası çoook büyük paraların ve deli gibi bir teknolojinin döndüğü kocaman bir sirk gibi aslında... Bir oradaaaa bir burada...

Gerçek bir F1 severi sinir edecek kadar şanslı bir gün :)
Hayatı bu yüzden seviyorum işte; patlayan şeker gibi cangıl cungul, sürprizlerle dolu!!
F1'i seviyoruz galiba artık :) Masa takvimimde yarışlar işaretli bile.
Korkunç bir yağmur başlamak üzere... Vaooov gece gibi oldu her yer...

Geliyor!!!

2006-08-23T07:44:00.000-07:00

Tarih tekkerrürden ibaret diyen şahsiyetlerin bunları belirli deneyimlere dayanarak söyledikleri gayet ortada! Ama bunu kendim deneyimleyince ayrı bir zevk aldım!

Bundan bir sene önce yazdığım bir olay gerçekleşti. O zaman farklı bir durumda gerçekleşmesi söz konusu olan olay ("17 yaşında bir oğlum mu oluyor ne???" demiştim o zaman! http://wordofburcu.blogspot.com/2005_08_01_wordofburcu_archive.html, bugun saçma OSS sonuçları ile netleşmiş oldu!!!

Evet 8 sene sonra kardeşimle tekrar birlikte yaşamaya başlıyoruz! Kendisi makina mühendisi olmaya geliyor da :) Haber verdiğim tüm arkadaşlarımda ama belli ama belirsiz aynı tepki "Hayırlı olsun ama senin için ne kadar hayırlı olacak göreceğiz :)" ve ardından görmesem de hissettiğim, telefonda konuşuyorsak duyduğum pis bir sırıtış :)

Heyecanlı bir durum tabi ama birlikte yaşamayı da unuttuk biraz sanki. Ben üniversite için o da lise için evden ayrıldı, ancak tatillerde bir araya geldik ve her seferinde daha bir Sylvester & Tweety hallerine yaklaştık!

Gelen yorumlarla eğlendim durdum gün boyunca.
Bunlardan Özgür'ün eğlenceli ve gerçeklik dolu e-mail'ine bayıldım (direkt copy paste ile):

"AA supermis yaa!! cocugun zaten zeki oldugu belliydi. Bundan sonra muhtemelen hayatinda degisecekler: konserve kapagi acmayacaksin, 19 litrelik damacana sulari kaldirmiycan, patlayan ampulleri degistirmiycen, geceleri metal ve ahsap genlesmesinden tirsmiycan, takilan dvd player ile ugrasmiycan, iki kati temizlik yapican, iki kati camasir ve iki kati bulasik yikiycan, kiz arkadasiyla o evdeyken sen kalacak baska biyer arayacan, geceleri sıkılınca telefonla melis'i aramiycan, sorumluluklari olan bir abla olarak biraz daha az sulu bir hayat yasiycan :)"

İşte böyle bir durumlar... Ben tabi olayın işime gelen tarafını düşünmeyi seviyorum ki bu da Burak'a nasıl bir oda düzenlesem, nerelere gideriz, nasıl tatile çıkarız vs. gibi kısımları...

Neyse yaşıcaz ve görücez, çok da eğlenicez sanki :)

Raul Midon...

2006-08-19T03:04:00.000-07:00

Birisi dinletmişti bunu bana... Kendi yaptıklarının dışında...
Sonra unuttum bile yerini. Sadece çok beğendiğim kalmıştı aklımda...
I-tunes başındayken birden bu şarkı geldi aklıma ama hatırlayamadım işte..
Sonra şarkı yüklemeye başladım telefonuma ve kendi kendine ilk bu şarkı sobe dedi :)
İyi ki de gelmiş... Tam bunu yazarken de olduğu gibi sürekli bu şarkı çalmakta arka planda ...

Meraklısına:
http://www.raulmidon.com/music/lyrics/index.php?lid=if0you

Gördüm...

2006-08-15T03:16:00.000-07:00

bu kapılara kimlerin elleri, hangi amaçla vurmuştu kim bilir? kimlerin yolu gözlenmişti bu pencereden acaba?

bu sokakları bir de ondan dinlesem neler görürdüm şimdi kaçırdığım

farklı iklim, şehir ve dillerden kaç konuk ağırladı acaba bu renkler...

bembeyaz lavanta kokan yastıkları da var mıydı?...
annemi çok yakıştırdım buraya...

"Fesleğen Hanım'ın Alaçatı Düşleri..."

nazar değmesin mi yoksa buraya...

parça parça duran herşey keşke bu kadar güzel olsa...
narin kırmızı, güzel kırmızı, hanım hanımcık kırmızı...

Bunlar hala korkunç!

2006-08-10T09:32:00.000-07:00

Hiç ama hiiiiççç haz etmedim kukla, palyaço gibi anlamsız şeylerden çocukluktan bu yana...
Tüm kuklalar birer katil adayı, tüm palyaçolar da siz arkanızı döner dönmez küfretmeye başlayan ve ağlamaktan sinir krizi geçiren yaratıklar gibi gelirdi...
Evet katil ve kurbanı sahnesi...
Zorla sırıtan bir Burcu ve beni sevgiyle kucaklayan anlamsız kuklacağız....
Hala sevmiyorum, hepsi deli, kaçık... Tatlıyı beklerken yapılabilecek en anlamlı şey objektife bakmak ve sırıtmaktı...

Bir garip haller...

2006-08-07T04:34:00.000-07:00

Öncelikli sebep 1:
Evde hem de tam koordinatları vermek gerekirse tam da benim odamda çarşamba günü itibariyle başlayacak çok sıkı bir tadilat! Ki ben evde badana olduğunda dahi ruh hali bozulabilen bir insanım!

Öncelikli sebep 1'den biraz daha hayati 2. mesele:
Kardeşim... Ve çoook eğlenceli üniversite seçim dönemi! Alttan alan abla sorunsalı, acaba evde Tom ve Jerry oyunu nereye kadar sürer düşüncesi... Görücez bakalım.

Yarı önemli sebep ama yine de bahane:
Uzun zamandır fotoğraf çekmiyor oluşum... Albüm projemi hayata geçiremeyişim için türlü sebepler ortaya çıkarmam.. Bir de beynimde defalarca taslağını oluşturduğum ama bir türlü yazmak için masa başına oturmadığım şu meşhur yazı!

En keyifli durum:
Dun ailece IKEA 'ya yapılan ziyaret. Çok mutluyum orada çoook :) Bembeyaz seramikten üzerinde hiç desen olmayan 6 kişilik yemek takımım, teneke kutularım ve harika sehpam :) Sehpamın şeffaf bacakları içine ne doldursam düşüncesi... Bir de kocaman bir rulo hediye paketi kağıdı, saman renginde... Babamın aklı o sallanan koltukta kaldı çok farkındayım, en kısa zamanda alınacak haberi yok akıllının :)

Merak uyandıran ama haftanın motivasyon pervanesi:
Cuma günü İst'dan hoooppp İzmir'e ve hemen yakınındaki nadide birkaç noktanın kapısını çalış, güneşini batırış, sabahını yakalayış...

Rahatlama noktası:
En sevilen iki ayakkabının topuklarını yaptırış, bir de bunu yazış, buraya yazmayıp da aklıma gelen ve beni rahatlatan şeyleri düşünüp de hafifçe sırıtış...

Blog tatilde...

2006-08-02T05:33:00.000-07:00

En hareketli "yaz"larımdan biri... "Blog tatilde"!

Yeni eğlencem photoshop... Çok zevkli, kendimi süngere bile dönüştürebiliyorum :)

Haydi hop hop veda ediyoruz!!!

2006-07-14T07:44:00.000-07:00

Aman da aman birileri mi evleniyormuş yoksa :) Seda'yı boğmak, sarıp sarmalamak, sevgiyle bağrıma basmak arası birşeyler !!!

Nezleeeeyyyyy! En çok kim fişeklermiş bir bekarlığa vedayı?

Burda pek Kenan havaları yok sanki ama :P Rap mi dedi birileri???

SONUÇ...

Birtakım rahatlama halleri...

2006-07-03T23:46:00.000-07:00

Özdeşleşme...

2006-06-16T04:35:00.000-07:00

İnsan parfümüne olan sevgisini ve hayranlığını böylesine belli eder mi?

Etmez mi?

Umrumda değil...

Resimde duran ben olabilirim... İşte böylesine bir özdeşleşme...

Uzak bir yer daha...

2006-05-29T02:48:00.000-07:00

Unutmadan...

2006-05-21T11:05:00.000-07:00

Unutsam ne olurdu emin değilim hatta daha net bir ifade "bilmiyorum" ama...

Binlerce "eşik meselesi" aslında tüm hissettiklerimiz; korku, acı, sevme, üzüntü, sevinç, aşk bile...

Birsürü kıyas, akılda kalan son eşiğe ismini veren "derece, anı, imaj, kişi, his, mekan...." üzerinden değerlendirmeler...

"Elime dikiş makinasının iğnesi girdiğinde canım daha çok yanmıştı" ya da "yürüyen merdivenlerde yükseldikçe görüş alanıma giren o görüntüyü algıladığım andan daha az korktum şimdi" ya da "gitmeden öncekinden daha az ya da daha çok bişey bişey", "yedikten sonra yemeden öncekinden daha bişey bişey"...

Korkunç derecede anlamsız belki bunları okumak ama yazmak inanılmaz eğlenceli... Neyse, bu da (resim diyip geçiştirmek istemiyorum) aklımdaki bir eşiğe takıldı, şöyle bir yokladı, durdum bekledim bakalım o eşiğe ait aklımdaki ayrıntıyı aşabilecek mi dedim ama "olmadı" biraz daha açıklıkla "Leon" ve her daim yanında taşıdığı saksıdaki çiçeği hala yerinde duruyor...

Bir tane daha geçti...

2006-05-15T02:51:00.000-07:00

Pazar gününe kendimce krep çalışmaları ile başladım. Çok uzun zamandır yapmadığım için ölçü konusunda biraz bocaladım sanki ama bu "göz kararı" denen şey sağ olsun :) Buarada çilekler birden kendilerini Nutella üzerine oturmuş bulunca ortaya kahvaltının geneline hakim olan bir görüntü ve ilk misafircilik oyununda şayet katılımcılar ağırlıkla kadınlardan oluşuyorsa hazırlanacak mini bir tatlı çıkmış oldu! (Burcu kısa cümlelerle yaz lütfen!!! Tmm...)

Sonra Bebek'e uzanan hafif bir yürüyüş... Yürürken balık ekmek kokusunu beyne kodlayış (ki sevmem de!!!) ... Mangerie'de Melis ve Merve'yi sobeleyiş... Alışkanlıktan Türk kahvesi içiş...

Hımmmm... Dip boyam gelmiş :(

Buna daha sevimli birşey söyleyebilir miyiz acaba? Yani böyle hastalıklı bir durum gibi geliyor kulağa... Mesela "bebeklik saçım çıkmış ya da aaaa ilk saçlarım gelmiş yine" gibi....

Kahvenin telvesi fazla olunca insan üzerinde yukarıdaki etkileri uyandırabiliyor... İçilen her fazla telve, eksilen kısmet, önü kesilen yol, kuşların ayaklarıyla tuttuğu zarfı düşürmesine sebep olabilir!!! Falcıları görelim lütfen :)

İki sağ iki de sol yürüyoruz ve zihnimdeki balık ekmek kodları canlanıveriyor!!! Uzun zamandır yediğim en keyifli yemekti. Bebek BP karşısındaki bu tekne. İçindekiler de nasıl mütevazi ve nasıl Bebek gibi saçma bir alış-veriş ortamında olduklarının farkında değil... İnsanların gık demeden ödeyebileceği rakamların ne kadar altında satış yapıp para kazanmaya çalıştıklarının hiç bilincinde olmadan fiyatı söylerken utanıyor bile sanki bir tanesi... Neyse...

Özetle bir annler günü de böyle geçti işte...!

*****************************************

Buarada geçen haftadan kalan, başlı başına konu olmayacak ama bir o kadar da hoşuma giden bir başka durum daha: Perşembe günü Şuleciğim'i beklerken Remzi'ye girdim ve bir Jamie Oliver kitabıyla vakit geçirmeye başladım hatta abartıp daldım gittim. Buarada yerde oturan aşağıdaki yavrucuğu gördüm ki acayip hoşuma gitti. Rafların arasında yere çökmüş, elinde bir İngilizce çizgi manga, annesi "Egeeee, Egeee" diyip onu ararken dünya umrunda değil kitap okuyor. Sonra şu konuşma gerçekleşiyor:

A: Ben sana onları burada oku diye mi alıyorum???(ne alakası varsa!!)

E: Ama anne çok heycanlııııııııı :(

A: Sen bu 2. yi okumamış mıydın daha önce?

E: Hayır anne! 1,2,3,4,5,6,7 sonra yine 1 oluyor ya bunlardaaaa!!

Ege ve annesi kasaya doğru ilerlerken ben çaktırmadan ne okuyor diye bakıyorum. " ........ and the Ball". Kalmadı aklımda işte ne yapayım? Ama Ege'ye bayıldım da bayıldım :)

Post-it

2006-05-10T01:18:00.000-07:00

Bunun yanında başka bir tane daha var ama o da bana kalsın! Öyle duygusal birşey gelmesin aklına :)

ya daaaa

"a rock falls on an egg, pooooorrr egg.

An egg, falls on a rock, poooooorrr egg"

Sabah çoook erken uyandım, day dreaming modu ve gerçek hayat arasında jöle kıvamında bir duvarın kenarındayım... Diğer tarafı görüyorum, zaman zaman elimi uzatıyorum, hoşuma da gidiyor aslında. Ama duvarın diğer tarafındaki gerçeklikten de kopmuyorum. Mesela hava daha da sıcak olmaya başladı, hissediyorum...

Çınar

2006-05-08T06:47:00.000-07:00

"Hamile misin?" nasıl yani? ( ne saçma soruysa!)

5 ay sonra...
Söz bak doğumdan sonra kusana kadar sosisli yicez :)

4 ay daha sonra...
"6 Mayıs mı? Tamam, anlaşıldı."

2005, 6 Mayıs sabahı!
Odada beklerken ne yapılır ki? İyi gözüküyor ama numara mı yapıyor acaba?
Doğuma girebilecek miyim acaba gerçekten? Makinayla bu an için bekliyorum aylardır!
Ups! Doktor buysa şayet bunu sormak bile "bişey" ister!
Ay şu çikolatalardan mı yesem acaba!!!
Aaaaaaaaaaaaaaa....

Öğlene doğru...
Ay ayayayyyyyyy! İşte bizim oğlan. Çınar! İsmi ve doğum tarihiyle tesedüfler ve yakınlıklar çocuğu teyzesi için!
Doğuma girseydim sanırım önce Çiğdem sonra da ben sedyeyle çıkardım odadan!
Bu çok komik ve çok küçük ama!!!
Allah aşkına abartmayın! Çocuğun kulak memesi ve burnunun ucunun kime benzediği hiçbir şekilde anlaşılmıyor henüz!

6 Mayıs 2006 Cumartesi...
Mother Care de alışveriş yapmanın dayanılmaz zevki :)
Bayılıyorum buraya. Herşey minyatür ve müşteriler çok eğlenceli, anektodların eşi benzeri yok!
- "Oğlum parmağın ayakkabıya değiyor mu?"
- Koca gözlükleriyle önce sessizce eğiliyor, sonra işaret parmağını ayakkabının burnunun ucuna değdiriyor ve cevabı yapıştırıyor ufak adam "evet babaaaa görmüyo musun yaaaaa değiyo işte!!!!"
Mağaza görevlisinin havaya sıktığı şeker kokulu bir sprey ile dağınık saçlı bir velet şeker krizine giriyor! Eminim mağazadan çıkıp direkt Bahar Pastanesi'ne girdiler :)

Çılgın bir "1 yaş" partisi!
Restorana girmemizle çıkmamız bir oluyor çünkü Çınar Bey kakasını buraya saklıyor!
Evet şeref konukları birbir teşrif ediyorlar:
2 yaşında Ezgi, 3 yaşında Ali Sefa, 6 yaşında Berre, Elif, Ceren... derken ortamdaki hareket ve ses hızla artıyor!
Bir ara kendimi Ezgi ile bir odada saçlarımız açıp dans ederken, bir ara Çınar'la dışarda çimenlerin üstünde buluyorum.
Pastanın üzerindeki kelebek ve çiçeklerin kavga çıkmadan paylaşımını sağlamaya çalışıyor, Çınar'a aldığım müzikli kitabı her çocuk ile en az 3er kez okuyorum...
"Winnie'nin Ninnileri" amma da prim yapıyor!!!
Akşam oluyor, hepimizin pestili çıkıyor... Ama Çınar da ses yok! Hala ayakta, hala tüm oyuncaklar havada uçuşuyor!

Şansın, sağlığın ve huzurun çok olsun...

Koltuk köşesi Livingetc. keyfi...

2006-05-06T01:22:00.000-07:00

Livingetc. nin mayıs sayısında gördüğüm bu fotoğraf bana kendi çocukluğumu ve kardeşimin mutfak hallerini hatırlattı. Burak'ın en büyük zevklerinden birisi (ya da annemin Burak'ı göz önünde tutma yöntemlerinden biri mi demeli acaba?) annem mutfaktayken tüm tencere, tava, kaşık, kapak ne varsa birbirine vurmak ya da bunlarla etnik, özgün, fusion vs. müzik yapmaktı! Bu karede ben neredeyim peki? Zaman zaman mutfak kapısına uğrayarak ya da içeriden gelecek sesi bekleyerek vakit geçiren bir Burcu. Neyi mi bekliyorum? Zeytinyağı şişelerinin devrilmesini :) Akşam olayların şiddeti, Burak'ın vukuatları ve annemin sinirlenme kat sayısına göre babaya verilen rapor...

Bu yazının bir başlığı olmazsa ne olur sanki!!!

2006-05-01T09:43:00.000-07:00

Yağmur hiç hesapta yoktu ve o gün yaptığım "birşey" daha :)
Liman manzarasını özlemişim, tanıdıkları görmeyi, ayak üstü kısa update ler almayı da...
....
En son ne zaman gitmiştim?? Sanırım MayFest... Seviyorum May Fest'leri.
Kep töreni de çok keyifliydi...İş yerinden "Afferim küçük Burcu'ya" tezahüratlari ve eğlencesine taktığım kebim ve çıktıktan sonra gidip 5 seneyi kapattığım...
....
Karanlık bir odaya girdik daha da karanlık bir koridordan geçerek...
Kocaman bir odada yüzlerce bilmediğim insan...
İlkokuldayken "Bana Şans Dile" isimli bir dizi vardi, Naziler, Yahudiler, savaş vs., oradaki toplama kampı sahnelerine benzettim... Ayy ne ağlardık annemle! Buarada illaki birşeylerle benzetmek zorunda mıydım bilmiyorum... Boşver.
Beklerken daha çok gülümseyen bir ifade takınan yüzler biraz tedirgin olmuştu sanki...
Salonun neresinde olduğumuzu dahi tahmin edemiyordum..
Bu kadar çok insanla bu kadar yakın mesafede olmaktan da pek hoşlanmıyordum ya...
Tavan görünümlü bu eğri büğrü şey ne kadar da alçak böyle...
....
Derinden bir müzik sesi gelmeye başladı, perküsyon daha da kendini hissettirir oldu...
Birden üzerimizdeki tavan köşelerden ışıklarla aydınlanmaya başladı... Buzlu cam etkisi.. Hiçbirşey net değil... Aklında tamamlıyorsun herşeyi.. Yapmak istersen tabi...
Silüetler... Karanlık.. Evet bu bir erkek... Peki sağdan sola inanılmaz bir hızda geçen şey de ne böyle!!!
Bu dalgalar sis ya da yavaş yavaş yayılan ince bir su tabakası???
İzlesene işte!
Peki neden çığlık atıyorlar ve daha ne kadar yaklaşacaklar???
Bu damlalar da ne şimdi! Yavaş yavaş her yeri kapladı... Yine kapkaranlık olmaya başladı!
Bu nasıl bir görüntü yaaaaaaaaa? Heryer rengarenk beneklerle dolu ve tavan dalgalanıyor... Gökyüzüne bakan Küçük Prens ve Prensesler dünyasına hoş geldiniz!
Hey! Şimdi de küçük küçük oyuncaklar atıyorlar. Kurbağa, şemsiye, uçak... Gölgelerinden anlıyorum, konfetiler, balonlar ve ortaya doğru yuvarlanan toplar, evet sanırım top bunlar!!!
Veeeeeeeeeeee... Pattttttt! diye hemen sağ tarafıma başaşağı düşen birtanesi... Ve diğerleri de ani birer hareketle büyük kitleler halinde yırtıp alıyorlar az önce Burcu Harikalar Diyarında'yı yaşatan o tavanı... Büyük yırtılmayla birlikte o ana kadar tepemizde biriken herşey üstümüze boca oluyor :)
Sallanıyorlar, ıslanıyorlar, sağdan sola, çarpacak gibi...
İçlerinden birtanesi birden arkamdan yaklaşıp İspanyolca birşeyler söylüyor!
Harfler aynı ama kelime olunca yine de anlaşamıyoruz.. Benim harflerim birleşince İngilizce oluyor!
Kelimeler havada çarpışıyor, kulağıma birşeyler söylüyor, az önce deli gibi suyun altında kaldıkları için ıslanan saçları yanağıma değiyor.
Niye duymaya çalışıyorum ki zaten anlamıyorum! Bu da olayın bir parçası olmalı... Uçak gibi, balonlar gibi, güzel kokulu sis gibi, konfetiler ve su damlaları gibi...
Çıkarken cebimde uçak ... Ha ha bukadar sene sonra bir küçük uçağım oldu, sarı.
....
Karar verdim birkez daha:
Sabahları işe gitmeden önce mutfak masamda kaşarlı simit, elma suyu ve radyodan gelen müzik...

İşte bunu çok seviyorum...
Ups! Akşam gazeteleri toplarken yere düşen şey uçakmış! Gel bakalım sen buraya! Buzdolabının kapağında sana da bir yer bulalım hemen....

Geçmiş Pazar...

2006-04-28T08:47:00.001-07:00

İşte bu kadardı...

Bazı şeylerin "bu kadar" ile kalmasını özlemişim...

Toparlanmalar...

2006-04-24T02:17:00.000-07:00

Derlemeler, toplamalar, çözümlemeler, farkına varmalar, karar almalar, gözden çıkarmalar...
Herşeyin bir zamanı var...
İstediklerimi değil, yaşamaya hazır olduklarımı çekiyorsam gerçekten hayatıma bakalım daha ne sürprizler var???
Ufak bir mola... Biriktiriyorum...

.....'de Bir Evdeyiz...

2006-04-07T06:24:00.000-07:00

".... 'de/da bir evdeyiz... Kapı açılınca evden çıkan enerji ve huzuru algılamak hiç de zor değil...
Aydınlık bir giriş ve ferah bir esinti karşılıyor bizi... Anlamaya çalışıyoruz; camlardan giren hafif rüzgar ile yeni kesilmiş çimen kokusunu andıran bir koku, Burcu'nun biz gelmeden hemen önce pişirdiği muffinlerin ve filtre kahvenin kokusu ile birlikte dolaşmakta... Henüz bir sene olmuş buraya taşınalı... Şehrin kargaşasından ve gürültüsünden bunalan prototiplerden olmasalar da bir değişiklik yapma, bulundukları mekanda istedikleri değişikliği yapmanın heyecanı ve en önemlisi Deniz ve Derin'i duvarlar arasına kapatmanın haksızlık olacağı düşüncesi getirmiş onları buraya...

Ev yapısal olarak büyük değişiklikler gerektirmediği için tüm enerjilerini dekoratif eşya, aksesuar ve bahçe düzenlemelerine harcama şansını bulmuşlar. "Bu gerçekten bir şanstı" diyor Burcu: "Evi moloz yığınları, naylon örtüler altında görme fikri oldukça korkutmuştu beni ama aklımızdaki planları gerçekleştirmeye başlayınca bunlara zaten gerek de olmadığını gördük. İşin eğlenceli tarafını nasıl daha keyifli hale getirebilirize gelmişti durum :)"

Üç katlı bu evde giriş orta kattan, bu katta bir yaşam odası, Derin ve Deniz in odaları bulunuyor. Alt kata uzanan merdiven tahtaları beyaza boyanmış ve keyifli bir nostaljik hava katıyor. Alt katta ön cepheyle buluşan üç oda karşılıyor bizi. "Evin en keyif aldığım katı bu" diyor Burcu. Mutfak başlı başına bir yaşam alanı. Tam ortada Corian malzemeden bir ada ünitesi bulunuyor. Bu iki metrelik devasa adada herkesin kendine özel bir köşesi var. "Deniz ve Derin bu masada ödevlerini yaparken onlara kurabiye yapmak, akşam yemekte biraraya gelmeden önce salatanın son rötuşlarını tamamlamak ya da kalabalık yemekler sonrasında kızlarla buraya oturup sohbet etmek mutfağımı daha çok sevmeme sebep oluyor" diyor Burcu. Mutfak zemini geleneksel Kütahya çinisinden karolarla döşenmiş. Hakim renk krem, siyah ve beyaz. Mutfağın en güzel yanlarından birisi de bahçeye geçiş veren boylu boyunca cam cephe... Mutfak araç ve gereçleri IKEA ve yurtdışına seyahatlerinde akıl çelen bazı semt pazarlarından. Zeytin ağacından yemek masası ve masayı uzunlamasına ortalayan aydınlatma vintage bir görüntü yaratmış. Mutfak dolabı üzerinde Deniz ve Derin'in yemek çalışmaları ile ilgili fotoğrafları da görülmeye değer. Buarada Burcu'nun anne tarifi kahveli çikolatalı cookie'leri ile rozbif, hardal ve marullardan oluşan krep dürümleri tek kelimeyle harikaydı.

Bu kattaki diğer bir oda da arkadaş toplantıları ve film seansları için en sevilen. Yine bahçeye geçiş veren yüksek kapılar ve yere kadar uzanan beyaz ve haki yeşil ince tül perdeler... Burcu perdeleri annesiyle dikmiş, perde kumaşları perşembe pazarından, perde ucundaki pul çalışmaları da Derin ile yapılmış. Odanın bir duvarı tamamiyle gül kurusu renkte ve dalgalı bir boyama yapılmış. Gül kurusu bir gökyüzü ifadesi. Duvardaki motifler Burcu'nun bir dekorasyon dergisinde görüp kendi duvarı için kolları sıvamasıyla oluşmuş. Duvarı boydan boya kaplayan L oturma grubu haki, krem ve gri reklerde ve iki yardımcı sehpa ile destekleniyor. Ortadaki sehpa Conran da gördükleri ama getirtmektense biraz daha kişisel dokunuşlarla benzerini yaptırdıkları işlevsel bir ünite. Duvardaki plazma ve hemen altındaki alçak ama boylamasına duvardan duvara uzanan büfe mekandan tasarrufu sağlamış. Deri gazetelik ve dinlendirici ışığı sebebiyle özellikle tercih edilen ayaklı aydınlatma odanın bütünleyici parçaları. Kalabalık günlerin kurtarıcısı mor ve bitter kahve kadife küçük koltuklar Habitat'tan. Yastıklar da bu bölümde en sevilen parçalardan.

Bahçenin küçük bir bölümü taş kaplamayken geri kalan kısım çim. Bahçenin en değerli köşesi çocuklar tarafından yapılan minik süs havuzu. Kazı çalışmaları Deniz tarafından yürütülürken havuzun kenarlarındaki çakıl taşları ile süsleme işleri Derin'den. Turuncu ve beyaz iki japon balığı keyifle salınıp duruyor havuzda. Bahçe mobilyaları Park Antik'ten. Burcu bu sonbaharda burayı aynı zamanda kış bahçesi olarak da kullanmak istiyor.

Giriş katı olan üst kat çocuklara adanmış olsa da Burcu burada kendileri içinde bir hobi&çalışma odası yaratmayı ihmal etmemiş. Doğal ışık ile aydınlanma fırsatı olan bu odada kitap ve CD ler için raflar Burcu'nun babasının eseri. Akça ağaçtan geniş çalışma masası üniversite dönemlerinden hatıra. Odadaki Bang & Olufsen BeoSound 9000 CD player büyükler için en keyifli oyuncak. Herkesin hobisiyle ilgili özel malzeme ve parçaları düzenli bir şekilde saklayacağı çekmece, mini kutular yine Mudo'dan.

Kattaki sessizlik Deniz ve Derin'in sınırlarına girmeye başladığınız anda bozuluyor. Deniz'in odasında tavanda asılı duran uçak maketi ve duvarlardaki bulut figurleri dinginliği çağrıştırıken, odanın tam ortasında duran mini bateri takımı Deniz başına geçtiği anda bu sessizliği kovalıyor. Deniz'in yaratıcı çalışmaları sırasında Derin'in sığınağı nane yeşili tonlarda boyalı odası. Burcu bu odanın basmakalıp bir şekilde pembe, mor renklerden olabildiğince uzak olmasını istemiş. Çizimini Burcu'nun yaptığı duvardaki çiçek figürü üzerindeki minik ışıltılı taşlar Derin'in eseri. Eskitilmiş havası verilen beyaz yatak mobilyası başında asılı duran minik yıldızlı aydınlatmalar da odanın favori parçası. Burcu'nun bu katta en sevdiği bölüm koridorda duvara monte duran ve yerden bel hizasına kadar çıkan kara tahta... Deniz ve Derin'in emekleme günleri ile başladıkları yaratıcı çalışmalarına evsahipliği yapan tahta...

En üst kat ebeveyn katı olarak dizayn edilmiş. Yatak odasında kullanılan duvar kağıtları Cole and Son'dan. Yatak Burcu'nun çizimi, üzerindeki örtü ise ananesinden tarihi bir Romanya işi. Yatak başlarında bulunan aydınlatma üniteleri köşedeki ayaklı lamba odada uyumu ve sadeleği destekler nitelikte. Giyinme odasındaki raf sistemi işlevselliği maksimum düzeye çıkarmış. Odada balkona açılan kapıyı örten perdeler Gökçeada'dan. Balkondaki çiçekler, bahçedeki bitkiler gibi Sapanca yolu üzerindeki seralardan, saksılar da el boyaması ve parmak baskısı. Bu kattaki banyo bir anlamda meditasyon mekanı gibi. Çapraz tavan altında yer alan küvetin üzerindeki camdan giren ışık ve Defne Koz imzalı buzlu camdan duvar seramikleri, beyaza boyanan tahta zemin ile aydınlık bir hava yaratıyor. Banyo mobilyalarının seçiminde yine işlevsellik göz önünde bulundurulmuş. Bu kattaki en zıpır eşya ise hediye olarak gelen mini kırmızı buz dolabı. Su şişeleri, diet colalar ve bir iki yeşil elmalık nüfusu ile o katın hakimi (Nutella kavanozundan kimseye bahsetmeyeceğimize söz verdik :)...

Sadece 21 gram...

2006-04-03T04:27:00.000-07:00

"They say we all lose 21 grams at the exact moment of our death...
everyone...
The weight of stack of nickles, the weight of a chocolate bar, the weight of a hummingbird..."

Tüm yaşadıklarımızı, gerçekleşen ya da gerçekleştirmeye fırsat bulamadığımız planlarımızı, korkularımızı, hayal kırıklıklarımızı, sevinçlerimizi, heyecanlanmalarımızı, aklımızda kalan tüm renk ve sesleri sadece "21 gram" olacak şekilde yanımıza alıp gittiğimiz doğruysa gerçekten:
- Sadece 21 gramlık mı sevmeliyiz?
- Hayallerimiz 21 gramı aşmamalı mı?
- Üzüntülerimiz sonuçta bir çikolata barından ağır olamayacaksa bu kadar aklımızda büyütmeye gerek var mı?
vs vs.... Ne saçma... Çok sevmeli, çok heyecanlanmalı, çok hayal kurmalı, çok korkmalı, yeri geldiğinde çok üzülmeli, ağlamalı, çok gülmeli, eğlenmeli, planlar yapmalı... Ama "son"da elimizde kalacak 21 grama bu "çok"ların özetlerini, en konsantre ve yalın hallerini koymalı da gitmeli...

"Amores Perros" tadında... Müge'nin deyimiyle izlenildikten sonra bir lunaparka kapak atılacaksa, başından sabredilecekse kaçırılmaması gereken bir film demiyorum... Çünkü tahminimce yine dünya izledi "ben" kaçırdım...

Gözleri açık hayal kuranlar ve sürpriz paketlere koyanlardan mısınız????

2006-03-29T03:30:00.000-08:00

“Sayın yolcular kaptanınız konuşuyor: Uçaktaki su basıncı problemi sebebiyle yaşanan bu gecikmeden ötürü özür diler, 3,5 saat sürecek İstanbul uçuşu için hazır olduğumuzu belirtiriz.”

????????????????????

“Would you like some cashew?” diyerek yanımda oturan ve hemen iki saniye sonra Taylandlı bir gezgin olduğunu öğrendiğim sıska adama elimdeki paketi uzatıyorum ye de yollarda bitap olma dercesine! Cashew ne yahu??? Bildiğim yamru yumru fıstık işte!!! Peki bu adam kim? Niye uçaktayım? Ha haa hem de en sevdiğim yer "pervane üstü" burası! Istanbul’a mı dönüyorum? Istanbul’a 3,5 saat uzak neredeyim? Dünya haritası gözümün önüne gelse ne fayda, haritada uzaklıklar iki parmak, 3 karış misali! Londra, Amsterdam, Paris??? Niye Arapça tadında anonslar dönüyor? Aynı dudak açısıyla gülen bu hostes kızlar ve servis ettikleri sıcak ıslak mendillere ne demeli peki??? Dünyada bir salgın mı çıktı ve biz de safe zone a giden ve gitmeden önce sterilize edilen şanslı azınlık mıyız?

Hımmmm...... dediğim anlarda anla ki ardından uzun/kısa birşeyler düşünmeye, hatırlamaya başlamak için hazırlık yapıyorum... Panik yapmaya gerek yok, kulaklığımı takip, önümdeki ekrandan Moby “I like It” e takılarak gözlerimi kapıyorum... Açtığımda belki herşey alıştığım düzende olur diye... Yoksa????

Bir havaalanı ama çok yabancı, geleneksel Arap kıyafetli görevliye doğru ilerliyorum. “You’ve 96 hours in Dubai Madam.” Peki tamam. Öyle diyorsan öyledir. Hava İstanbul’a göre daha sıcak. Valizle ilerliyorum, hangi kapıdan çıkmalı acaba? Ta taaa.. Tam karşımdaki en büyük kapı... Kapının arkasında bir tanıdğını görmek için bekleyen onlarca koyu renkli adam, bana bakmıyorlar belki ama hepsinin gözlerini üstümde hissediyorum. Beni gözleyen biri var mı peki???

Elimdeki bu kağıtlar? Gideceğim yerin haritası, krokisi, adres??? Ne kadar çok bilmediğim şey var böyle, ben ne yapıyorum böyle? “Bir de sen kendine yeni sorular çıkarma Burcu” deyip devam ediyorum. Evet elimdekiler, bilmediğim bu yerde garip bir şekilde “çok tanıdık” gelen bir yere götürecek beni... Ve çok kısa bir süre sonra bilmediğim ama yine “çok tanıdık gelen bir ses”... Rahatlıyorum....

Hımmmm...
Uyanıyorum... Yine tanıdık ve tedirgin etmeyen bir yer... Açık balkon kapısından giren rüzgar ince ketenden lacivert perdeleri uçuşturuyor ve perdelerin gitarın tellerine uzanışını seyrediyorum ve sonrasında da çıkan sesleri dinliyorum. Balkon kenarında duran çiçek ne tanıdık!!! Acaba birşeyler yapılabilir mi onun için? Ya da o böyle olduğu için mi balkon daha anlamlı? Dışarı çıkıyorum, sıcak, ama özlemişim bunu hissetmeyi...

Hintli bir taksici... Dirhemim olmadığı için azarlıyor neredeyse beni!!! Dirhem ne yahu!!!! Biliyorum biliyorum ama hazırlıksız yakalanıyorum o anda! Dört saat belki daha fazla vakit gecirecegim mall’a atıyorum kendimi ve bir define avındaymışcasına bana verilen direktiflere göre dolarları dirhem, dirhemleri taksici sakinleştirme boncuklarına döndüreceğim biryer arıyorum telaşla... Ufff bunu da hallettik... Ilk izlenim: “Mall’lar ve yollar” dan oluşan bu şehirde bir de binlerce “onlardan ve bunlardan “ var. Acaba “onlar” da “yabancı mı benim gibi” yoksa “çoktan buralı olup da benim yabancı bakışlarımı yakalayanlardan mı?”.. Ne önemi var? Yürüyorum, izliyorum, elimde neyse ki kameram var. Herşeyin resmini çekmek istiyorum... Sonunda yan yana dizdiğimde anlamlı bir bütün çıkacak eminim ve neler olduğu hakkında bir fikrim olacak...

Dekorasyon mağazalarında kayboluyorum her zaman ki gibi... “Her zamanki gibi mi???” Ben bilmediğim yerlerde mağazalarda kaybolmayı da seviyorum demek ki!! Her alanda kendim yaşadığımı hayal ediyorum... Yoruluyorum.... Cevizli ve her kıvrımında muhteşem sosunu bana sürpriz yaparcasına saklayan bir cinnamon roll ve kahve ile mall’un ortasında bir yere oturuyorum ve insanları izlemeye başlıyorum... Anlıyorum anlıyoruuummm....

Minik tahta toplar.. Karpuza en yakın kokuya bulanmış, yüzlerce mum içinde birtek karpuz yok!!! Kokuyu algılayan sinir hücrelerim motorsikletlerine binip hızla beynime doğru giderken onlara ufak bir tuzak kuruyorum ve aklımdaki karpuz tadı ve kokusunu sakladığım odaya yönlendiriyorum onları! Ve zafer benim tabiki de J Toplar kare tahta tabakta dengeli bir bütünlükte... Bu da olayin bir parçası olmalı... Tadını çıkarıyorum...

Gece çok uzun seneler öncesinden bir kucaklama, soul mate, sister from Egypt, belindeki dövmesi sebebiyle “my shining sun”... Adını telaffuz edemediğim şeylerin tadını algılarken yüzlerce cümle kuruyoruz... Saate ne bundan peki? Neden bizi kıskanıyormuşçasına geçiyor? Biryerlere dönmemiz mi gerekiyor? Evet dönme kısmını sevdim... Kalaylanmış hummer jeep ler, boğaz dolaylarında gezinmesi daha birkaç sene sürecek olan lüks arabalar, işyerinde gün içinde mailbox ınıza gelebilecek ve “bunun içinde olup şuraya buraya gitmenin hayalini kurun” diyip gözümüze sokulan ve hayaller kurduran yatların, beyaz ve her seferinde “temiz mi acaba” diye göz ucuyla kontrol ettiğim kıyafetleri ile sen ben yaşlardakilerin arasından geçip dönüyoruz...

Sanki eskisi kadar vurgulu bir hımmmm değil... Olaylar biraz daha netleşiyor....

Balkon! Ha ha biliyorum ben burayı... Pancake ler tadı ve kokusu dışında zaten çok tanıdık... Sadeyken tuzlu ve tatlı arasında gidip gelen bu tadı seviyorum. Beynimle oyun oynarcasına. Ben tam “evet bu tatlı” derken beliren o hafif tuzlu his “ha ha değilim ki değilim kiiiiiii J” diyor. Upuzun yollardan sonra kocaman mall’lara uzanan başka bir zaman dilimine geçiyorum. Burası çok keyifli. “Bir adımda Çinli bir balıkçı kız ve hemen iki adım ötede de Pers prensesi olmaca” oynuyorum kendimce. Tavanlar cok güzel burada, bir de post-modern atlar, Andy Warhol’un atı mı bu yoksa :)Markete giriyorum... Seviyorum marketleri, üzerinde Türkçe yazan şeyleri görünce kabarıyorum saçma şekilde, sonra “Labanehhhh” i görüyorum gülüyorum... Ağır bir koku var... Janti bir adam tüm havasıyla tütsü dumanı altında parfümler karıştırıyor!! İşte tüm bu olay örgüsüne yakışan büyücü de burası olmalı...
Peki günün bana kazandırdığı: Karamelli patlamış mısırı tahta kaselerle mikro dalga fırına koyarsan, koltuğun üzerinde keyif yapmaya hazırlanırken ellerin ve dizlerin yanabilir. Ama kasenin dibine çöken karamel tortusunun tadı en çok “Corpse Bride” izlerken ve yanında dalgalarla mücadele edecek olan bir süper kahraman varken çıkmaktadır...

Dalgalar ve süper kahraman mı??? Hadi bakalım şimdi!!!!

Ayaklarım suyun içinde, gözlerim kamaşıyor ve inceden inceye yanıyorum. Ne komik ki bildik şeyler yapmak istiyorum bunca farklı ve yabancılık içinde. Mesela havuç kremimi sürmek istiyorum, ya da sırt üstü denize uzanıp beni dalgalara, balıklara, yosunlara yem etmeden başka bilinmedik bir yere götürmelerini... Çok tuzlu... Denize bakıyorum, çok dalgalı... Dalgalardan ürkmüşümdür kendimi bildim bileli, eğlenceden çok tedirginlik verir bana ama bir süper kahraman var, asli görevi sihirli ve çok fonksiyonlu şort mayosuyla dünyayı istila edecek gibi sahili ve arada insanları döven bu dalgaları uzaklaştırmak, kılıcıyla dalgaları kesmek olan... Devam o halde....

Ne “Hımmmm” ı Burcu, belli ki çok keyifli... Ups! Dişlerimin arasında gezen bu kum tanecikleri de ne böyle şimdi!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Başka bir geleneksel kıyafetli adam (bunun bir adı olmalı), cool güneş gözlükleri ile direksiyonda. Yanında bayram ziyaretlerinde arabanın önüne oturan yaşlı amca tadında bir adam, bir ön sırada şempanze gibi arabanın tavanına asılmış Singapurlu bir teyze ve eşi ve benden daha az yabancı ama bir o kadar da eğlenceli biri...
Bu ne demek oluyor şimdi? Dalgalar, süper kahraman, havuç kremi???? Bildiğin çöl burası yahu!!! Vayyyy :) Önlü arkalı jeep ler, kumdaki lastik izleri, 60-70 derece eğimle kum tepelerinden hızla inişler, kuma saplananlar, çöl korsanı havasında kasklı atv grupları... Film bir yerde kopmuş olmalı!!! Boşver, deve ne cici di mi? Deve mi????????????? Adamın deveyi hareket ettirişi sırasında çıkardığı seslere ne demeli? “Hırrrrrrr, tıssss, rrrrrrrrr”. Olmuyor işte yaaaa! Benimle konuşmuyor!!!!

Dur Burcu sakin sakin....

Tamam sakin ama elimi sıkan ve “hoşgeldiniz” diyen bu cüce de ne şimdi yaaaa? Ağlasam mı acaba? Yok daha değil sanırım. Etrafta tanıdık birileri olmalı! Burada söylenebilecek en saçma şey! Bi dakka. Bu pancake ustası, dalgaları mahveden süper kahraman!!! İyi de o niye bu kıyafetlerin içinde yaaaaaaaaaa!!!! Yok yok şimdi telefonumun alarmı çalacak ve ben de uyanıcam! Çok rüzgarlı, dansöz kızın saçları uçuşuyor... İyi ki de uçuşuyor, çünkü o saçlar uçuşup yaptığı anlamsız hareketleri gizledikçe neredeyse bildiğim göbek dansını unutturacak hareketlerine daha az maruz kalmış olunuyor! Peki insanlar neden bana bakıyor ve bu kız neden şuanda tam karşımda?????????? Burası çöldeki kamp alanının tam ortasındaki dans alanının ortası olabilir mi? Peki ben karnımı nasıl dalgalandırıyorum böyle, bu benim kızlarla aramızda zaman zaman yapıp eğlendiğimiz birşeydi! Peki kızlar nerede??? Sol omzumdan dirseğime uzanan güzel kokan bir henna... Çöl, çadırın bambu duvarlarına dayadığım sırtım ve “yabancı olmayan” bir görüntü daha...

Aynı taksici!!!!! Bu sefer dirhemim var diyorum gururla!!! Sohbet ediyoruz yol boyunca... Yolun boyu neyse ki önce tanıdık bir yere uzanıyor... Niye bu yolları çok iyi biliyormuşum gibi hissediyorum!!! Tabelalardaki uçak resimlerini takip ettiğimize göre “dönüyorum”... Tanıdık sesi beynime kodluyorum en ufak vurgusuna kadar... 96 saatin bitmesine az bir süre kala pasaporttaki kadının ellerindeki muhteşem henna ya takılıyorum... Ben onun ellerindeki hennayı hayranlıkla izlerken o da “bu ülkeye geldiniz, çok iyi vakit geçirdiniz hadi şimdi uçakta hayalini kurmaya devam edin, nasıl olsa uyanmaya az kaldı” işlemlerini yapıyor kendi çapında...

İstanbul’da hafif serin ve yağmurlu bir Cumartesi akşamı... Çok mu uyudum ne? Ne kadar akıcı ve uzun sürdü gördüklerim, ruhen ve bedenen yorgunum resmen... Ama bir okadar da keyifli ve huzurlu... Bi dakka hissettigim bu güneş yanığı, sol kolumdaki upuzun çiçek şeklindeki kına ve cebimdeki bu online boarding ticket da ne böyle???
Yoksa... Tüm bunlar olurken gözlerim sandığım gibi kapalı değil miymiş sayın seyirciler..? Sen ne diyorsun peki bu duruma??? En çok bunu merak ediyorum...

Adrenalin ölçümünde birim neydi acaba????

2006-03-15T01:09:00.000-08:00

Açıklama vs. istemiyorum.
Kabullendim ben bu durumu!
Ya da en azından dışarıdan öyle gözüküyor :)
Bunun da bir çaresine bakıyorum kendi yöntemlerimle...
Yalnız şöyle bir itiraf var ki; zaman kavramım, zihin ve duygular arasında olması gereken denge (aslında olmamalı mı acaba????), planlamalar, riskler bir yandan korkutuyor bir yandan da arsız bir haz veriyor...
Güneş tutulmasına 3 kala buraya neler yazacağımı merak ediyorum... ve birçoğu da burada neler okuyacağını...

Bir açıklama gerekiyor sanki???

2006-03-07T22:54:00.000-08:00

Birileri bana bu havanın açıklamasını yapabilir mi acaba???
Aşağıdaki yazı bir süreliğine anlamını kaybetmiş durumda!
Hatta bir müddet daha böyle sürerse sayfayı da terk etmek durumunda!!!

Kötü hava şartlarının Burcu'nun blog'unu olumsuz etkilemesi sonucunda blog akışımızda meydana gelen değişikliği bildiriyoruz şimdi...

Heyecanlanma hakkımı kullanıyorum!

2006-03-06T09:31:00.000-08:00

Genel olarak "ara mevsim, ara insan, ara renk, ara dönem..." gibi kavramları sevmesek de bu bahar durumu biraz farklı sanki.
Bu güneş nasıl birşeyse fazlasıyla gözümün önünde olduğu anlarda kanımda gezinen
birşeyler gıdıklanmaya başlıyor!
Geçen günlerde bulutlara takmıştım kafayı, ben ekrana bakmak istedikçe onlar camdan "tık tık bak şeklime! Kocaman bir nutella kabı gibiyim ya da yatağının üzerindeki yıldız yastıkla yarışırım" dercesine gözüme gözüme girdiler. Kuşlar da şımardı hemen, bir şen şakraklık ki sorma!

Hayal kurmaktan hala keyif alıyorum... Gökyüzüne bakıp kanatlanmak hem de aynı zamanda o kocaman mavi derinliğin içinden aşağı gülümsermiş gibi...

Sonunda ben de sobelendim!

2006-02-25T03:06:00.000-08:00

Duygu'nun blogunu takip ederken fark ettiğim bir oyundu ya da durumdu bu sobeleme meselesi ve sonunda ucu bana da dokundu :) İşte cevaplar:

1. Yaptığım 4 iş:

En anlamsız ve komiklerinden birisi çocukken evde yalnız kaldığım anlarda annemin kremlerini kardeşimin popo pudralarıyla karıştırıp krem yapmak ve bunları sınıftakilerin üstünde denemek. Kısaca "kozmetik üretimi" :P
Chat Dergisi GYY yardımcılığı. Advantage yıllarım. Paf takımdan HSBC'ye kadar uzanan yıllar. Maç bittiğinde Reklam&İletişim'de Yönetmen Yardımcılığı formasını taşıyordum.
Gönüllü uydurmasyon, atmasyon, uçurmasyon yemek elçisi.
Hilton Türkiye&Doğu Avrupa Bölge Pazarlama Direktör Yardımcısı.

2. Defalarca izleyebileceğim 4 film:

Farinelli
City of Angels
The Professional
The Devil's Advocate

3. Yaşadığım 4 yer:

Adapazarı
İstanbul
Baltalimanı
Akaretler

4. İzlediğim 4 TV programı

Avrupa Yakası
Haberler!!!!
Üfffff TV ci olmadığım için sıkıldım bu sorudan!!!

5. Tatil için 4 yer:

Canım nereye, ne zaman, kim(ler)le isterse orası...

6. En sevdiğim 4 yiyecek: Burada kendime torpil geçerek 4'ten fazlasını söyleyeceğim üzgünüm :)

Nutella
Kendi yaptığım harika salatalarım
Annemin herşeyi :) En günceli şu anda buzdolabında duran aşure.
Babamın ızgaraları
Kontrafil!!!!! Sedaaaaaaaaaaaaa!!!!
Yıllar önce İstanbul Erkek Lisesi'nin orda keşfettiğimiz en mütevazı kebapçıda yediğim kebaplar. Burayı bilen varsa Allah aşkına bana yerini tarif etsin tekrar.
Maslak Migros'un arka kısmında yapılan harika köfte ekmekler. Songüüüüüüüllllll var mı hala??? Yaaaa bekler miydiniz hiç orada böyle bir atraksiyon :)
House Cafe'de gözüme kocaman gözüken ve içinde sebze, ot olan herşey ve Bailey's Latte ile kestaneli kahveli cheese cake :))

7. Hemen şuanda olmak istenen 4 yer:

Hafta içi yazıyor olsaydım moody bir tonda daha farklı cevaplar olabilirdi ama bugün cumartesi ve Sapanca ile başlayalım.
Kendimizi strese sokmadan yakından devam edelim Bebek, Arnavutköy, Yeniköy de herhangi bir sevimli, yapmacık olmayan, kalabalıkların doldurmadığı, yalnızken bile saatlerce vakit geçirebileceğim herhangi bir yer.
Sıcak bir yer: Parmak arası terliğime kaçan kumları temizledikten sonra suyla buluşabileceğim ve akşamında da yemeğiyle, içkisiyle, sabahlar olmasınıyla, kahkahasıyla, müziğiyle, shot larıyla keyif bulacağpım, güneşi bile sobeleyebileceğim herhangi bir yer.
Bir de bir yer daha ama.....

Sobelesek sobelesek kimi sobelesek??? Bir küsür aydır bloguna uğramayan Müge'yi ve bloguyla ısınma turları atan Melis'i sobelesek.

Duygucuuuum ben çok sevdim bu oyunu yahu :)

Tiril tiril...

2006-02-21T08:38:00.000-08:00

Hafiflemek istiyor bedenim, zihnim...
İncecik elbiseler, gömlekler, açık renkli, keyifli...
Geceleri saten, şifon elbiseler bluzler, en hafifinden stilettolar, parmak araları...
Güneşten kamaşan gözlerim..
Biten güneş losyonlarının tazelenmesi..
Mayo, bikini, baby doll alışverişleri :)
Islak saçların happy hour a yakın saatlerde rüzgarda kuruması ve kendiliğinden doğal dalgasını bulması...
Hafif yemek öncesi hafif leyla olma halleri...
Yanakların ilk güneş yanığıyla büründüğü pembelik hali...
Sabahını bulamayan geceler, renkli renkli boşalmayan kadehler...
Parmaklarımın arasından akıp giden kum taneleri...
Suya giriş anındaki ürperti...

Bu yazının rengi uçuk pembe ve fark ettiğin gibi yaza, avareliğe özlem dolu...
Burcu Yatmazoglu "yaz" ı mı ozluyor ne???
Ay ne komik bitti bu yazı böyle!!!!

Biraz buralarda değilken...

2006-02-09T03:51:00.000-08:00

İki saat geriye doğru uçmak ve bu iki saati fiziksel ve ruhsal olarak kabul etmesi için kendi kendimle ciddi bir anlaşma yapmak!!! Kız sözü, izci sözü vs...

Muzenler: Wagamama'da piknik masası, okul kantini, yazın yapılacak tekne gezisi, ortaokulda 15 oğlanın sırayla attığı uçan tekmeler sonucu kırılan tahta, Soho, Chinatown...

Toplantılar: Tanışma seansında günün şanslısı olmak, rengarenk proje masaları, normal ritmde nefes almayı unutmak, yeni yüzler ve isimler, Tiago prezentasyonu, Belgo, London Eye 'da şampanya keyfi, Covent Garden'da proje gözlemleri ve kaçamak bir kahve molası :)

Başka bir şehir: Ara ara ait olmak istediğim yerlerden sadece biri... Günaydın derken yine başka bir yerde olmak... Her karenin yeni olması ve her sesin... Kelimelerin birbiriyle çakışmaması... Ama yine de sıkılınca dönebileceğini bilmek...

Evet next please....

Zara Home'da Uyuya Kaldım ve...

2006-02-01T08:55:00.000-08:00

diye başlasaydım cümleye şayet hiç te pişman olmaz, utanmaz, şaşkınlık duymazdım bu durumdan. Tahminimce her 15 dakikada bir yeni bir nevresim takımını açar üstüne yatar hiç olmadı belime sarar, içtiğim her su bardağının her seferinde değişik renk ve şekilde olmasına dikkat ederdim!
O alem güzellikteki çekmece saplarını küpe yapar, peçetelikleri yeni gelinlerin bilezikleri gibi dizi dizi koluma geçiriverirdim. Ayak parmaklarımın her birini başka bir renkli mindere koymak için çabalar, bardak altlıklarını yere dizip bitmek bilmeyen bir "seksek"e girişirdim...

Burayı biraz fazla mı seviyorum acaba ben!!! Pardon ama ne zaman büyütmeyi düşünüyorsunuz burayı?? Benim hayal gücüm için biraz dar kalıyor da :))

Süt, Tehlikeler Evi & Gofret

2006-01-24T07:34:00.000-08:00

İnanılmaz bir kar!
Keyifler özellikle eve girilen dakikalar itibariyle oldukça yerinde.
Dün gece yaşanan dakikalardan birkaç görüntüye gelirsek şayet:

"Tehlikeler Evi" : Lütfen kitabın sayfaları altındaki notlara dikkat edelim!
Koca bir bardak soğuk süt ve Ülker çikolatalı gofret...
Eeeee sonuçta "Aman gece kar yağsın, kimse basmadan ben basayım üstüne ilk önce" tarzında hırslarımdan 15 yıl önce sıyrılmış durumdayım, daha sakin şeylerden keyif alıyoruz ya olgunlaşma adına :)

Kimse keyfime dokunmadı! Kar konulu telefon konuşmalarını saymazsak şayet.
Bu akşam da bunun bir türevi olacak muhtemelen.
Acaba çalışma odasına avize mi yapmalı bu gece?????

Yaaa boş yere değil yani...

2006-01-20T09:33:00.000-08:00

"Zordur ikizler için tercih...
Bir yanını seçmek, çoğu zaman öbüründen de vaz geçmektir. Çünkü birini feda ettiniz mi, "ikiz" değilsinizdir artık...
Sizi siz yapan, içinizdeki tepişmedir.
Değeriniz, "diğer"inizdedir.
Bütün Haziran doğumlular bilir bunu...
O yüzden kıyamaz içinde tepişen ikizlerden birine... ne kahkaha saçan neşeye ne ansızın bastıran hüzne... ne iyimser güne ne karamsar geceye... ne ciddiye ne muzibe... ne çocuğa ne büyüğe... ne sadeliğe ne debdebeye... kıyamaz herhangi birini elleriyle öldürmeye...
Bilir ki nice yazıda, dizilmiş onca notada, boyanmış bunca tuvalde, söylenmiş sözde, yakılmış türküde o tepişmenin sancısı vardır.
Sancı durdu mu ne akarsu ne ters akıntı kalır.
Ölü bir denizde tek kürekle döner durursunuz..."

Bazen "neyin var ne oldu sana" diye sormayın... Muhtemelen içimdeki "Yay" ve "İkizlerin" yer değiştirmesi, kaynaşması ve kucaklaşması söz konusu o anda... Can Dündar'a da teşekkürler, derdime derman, leb demeden leblebi olacak bir cevabı harflendirdiği için...

Erteliyorum çünküüüüü....

2006-01-18T06:47:00.000-08:00

Günlerdir defalarca bu ekranı açıp birşeyler yazmak istedim
Araya hep birşeyler girdi.
Hatta bir defasında bir aşama daha kaydettim ve gerçekten yazdım.
Ama bu sefer de yazılar gitti!!!
Kara bulutları üfledim geçti!
Peki dişe dokunur ne yazdım??
Hiç!
Sadece içimde kalmasın istedim :)
Bir de "araya hep birşeylerin girmesi" olayının gerçekleştiği masa işte karşınızda...
Yeni ofisim! Ve manzaram tabiii...

Annem, Babam bir de Ben...

2006-01-07T06:51:00.000-08:00

Hala telefonla aradığımda telefondan sesinizi duyuyorsam...
Ben geldigimde hala revani ve ızgarada tavuk, domates, biber yapılıyorsa hiç sektirmeden...
Dönerken çantam İstanbul'da da satılan ama "bizim oradan"olduğu için en özel olan şeyler ile tıka basa dolduruluyorsa...
Hala türlü iniş çıkışlarıma sabırla yaklaşılıyorsa...
Oradasınız demek oluyor bu hala...
Bunu da anlarsınız değil mi???

Gel gel yenisiiiiiiii....

2005-12-31T03:31:00.000-08:00

Kaç tane 365 oldu şimdi hayatımda?
Kaç tane muffin yedim?
Kaç kez aşık oldum?
Kaç kez ağladım?
Kaç kez gülmekten karnım ağrıdı?
Tabağımda toplam kaç tane pirinç tanesi bıraktım pilav yerken?
Kaç şarkı ezberledim kaçını unuttum?
Kaç sayfa kitap okudum?
Kaç kez sinirlendim?
Kaç kez dindim?
Kaç kez vaz geçtim??????
Kaç kelime yazdım?
Kaç litre cola içtim?
Kaç kez valiz yaptım?
Kaç kez kardeşimle birbirimize girdik?
Kaç kez evi çok özledim?
Kaç kez Sapanca kıyısında derin derin nefes aldım?
Kaç kez delirttim, şaşırttım?
Saçlarım ne kadar uzadı?

Göz açıp kapamak bazen bir salise bazen 365 gün 6 saat kadar bir zaman bunu anladım...
2000 senesine ait ajandamı bulmak büyük keyifti... Nasıl büyümüşüm, büyümüşüz, kimler ne olmuş, nerelere oturtulmuş, nasıl vaz geçilmez olmuş ya da kaybolup gitmiş...

Yine yeni bitanesi geliyor... Hadi bakalım içinde neler saklıyor :)

Bitti!!!

2005-12-12T09:00:00.000-08:00

Kutlamalar bitmiştir!
Balkabağına dönülmüştür!
Kendimize gelme vakti!
Ama çooook keyifliydi :)
İyi ki doğmuşum :)))
Bunu hala anlamayanlara duyrulur :)))))

Yorumsuz...

2005-12-07T08:41:00.000-08:00

Benim haftam!!!!!!!

2005-12-01T08:26:00.000-08:00

"Kutlu Doğum Haftam" ın başladığını ilan ediyorum!!!
Bir hafta süreyle "takmak" değil "takılmak" istiyorum :)
Hatta bunu ömür boyu istiyorum..
Evet evet ben bunu diliyim bu sefer kestirmeden...

Melloooooo :)

2005-12-01T08:08:00.000-08:00

- Sen de mi Siyaset???
- Hııııı?

99 Ekim olabilir mi? Ondan emin değilim ama 2005 Aralıkta hala birlikteyiz :) Ay ayy ne çok şifreli kelimeler var di mi Melllll? O şifreler ne çok hatıralar açar şimdi :P Gel şöyle bir göz atalım kısaca:

Ataköy Marina, Altay, Boğaziçi, teknenin merdiveninden uçmaya ne gerek vardı şimdi!!!, cappucino&toblerone, gizli bahçe, mid-term öncesi sabahlamalar, oda önü anlamsız oturuşlar, Baltalimanı, Boston, gece yarısı İzmir sokakları, koltuğumun sol köşesi, TV önündeki en uyumlu partner :P, balzemik sirkeli İtalyan salatası, diet cola, 2 dk. mesafe, çat kapı, Türk kahvesi...

Kahve konusunda ilerledim sanırım ama fallarda sadece tavus kuşu, balık, ejderha, kedi, köpek, bakteri görmeye devam ediyorum :))

Hep 2 dk. yakınlıkta olucaksın biliyorum...

Kısaca Özetlemeye Devam...

2005-11-26T04:44:00.000-08:00

Herşey bir mail ile başladı:"Amsterdam'a gidelim mi?
Executive Annemiz'den miras ismimiz "Girl Power" kendini 5 gun boyunca sehrin herbir köşesinde hissettirdi mi!

Anlatacak çok şey var aslinda. Ama çok kısa anektodlarla:

- "Erhan Abi biraz daha gidersen Adapazarı biliyor musun????"

- "You can see it in my eyes" / pasaport kontrolunde Seda.

- "Ne zaman bulldog'a gitcez?" / Van Gogh da Burcu'nun son dakikalari

- "Bak gel Burcu, burdan sonra Bulldog'a gitcez" / Aynı dakikalarda Burcu'yu avutan Sinem

- "45 dk. arayla yarım yarım yiyin diyo ama boşver hepsini yiyelim biz"!!

- "Ay kızlar kolum tutmuyo"

- "Bunu 3. kez de söylicem" / Buarada Sinem ve Burcu tabi ki de kopmuş 50 kez!

- "Ne!!! ayakkabıları aşağıda mı bırakıcaz!!!!"

- 80 Euro'luk sac teli / supper 1. course :)

- Disco Lady and Sunny :)

- Executive Lounge 'ı kim unutabilir ki? Ya da onlar bizi unutabilir mi acaba :P

- Brazil or Spain?

- "Next Time!!!!!!!!!!!!" / yüzsüzlüğün tanımının tekrar yapıldığı andır!!!

- Bu lale soğanlarının boyutu nedir pardon böyle!!!

-"What is the difference between muffin and brownie?????" Çiğne de ye çiğne de bonbonu, bişey anlamazsin sonra!!!! Gördük sonra çiğnemeyi ama dimi "Suçlu Team" !!!

- Nereye birikerek foto cektirdigimizi yazmayi cok isterdim ama resmini koymakla yetinsem iyi olcak galiba!!!

- "That flight has been delayed to 22:30" doyyyynkkk!!!!!!

- Suçlu yürüyüşü, ring saçlar, bekle bekle gelmeyen taxi!!!

- tabiki de Haagen Dazs!!!

- Our pilots Taganaka & Popescu

- Erhan Abi, biz geldik seni de rahatsız ettik bu saatte teşekkür ederiz!!!! Ama bak gördün gidebildik yani :P

Neler oldu neler???

2005-11-10T14:57:00.000-08:00

Beklenen Amsterdam seyahati gerceklesti sonunda!!! Akla geldigi her anda hınzır bir gülümsemeye sebep olan, içinde bol bol şifreli kelime barındıran, birazdan yukarıda daha da keyifle anlatacağım tatili bir foto ile özetlersek şayeeeetttt...

do not disturb for a while !!!!

2005-10-24T08:43:00.000-07:00

Süper güzel bir gök yüzü vardı akşam 18:00 civarı...
Ama beynim böyle düşünmeye daha çok zorladı desem...
Mel geldi, Türk kahvesine merhaba tekrar...
Annemin un helvası aklımda...
Bir de o kavrulmuş fındıklar...
Çok özlediğim birşeyler var...
Çocukluktan, şimdiden, uzaklardan ya da yakınlardan...
Biraz sakinleşsek mi????????????

Çinli kuş gribi oluyorum!!!

2005-10-13T10:27:00.000-07:00

Hissediyorum...
Ağır ağır ilerliyor vücudumda...
Yavaş yavaş üşümeye başlıyorum...
Başımın içinde tam alnımın arka tarafında bir ağrı bulutu
ve yüzümü kaplamaya başlayan maske hissi...
Bademcikler "Biz de buradayız" demeye başladı..
Geceden buyana tam 5 kez hapşırdım!
Gözlerim küçülüyor...
Sesimde buğulu bir ton!
Hapı kaç saatte bir içmem gerektiğini unuttum!
Annem de yok burada, iş başa düştü yani!
Ne yapılıyor? Acı çekiliyor! Meyve yenmiyor, hap saatleri aksatılıyor...
İğne mi? Asla!!!

Peki bu grip Çinli bir kuşun hapşırmasıyla bana bulaşmışsa!!!!

On Beş Tatilde...

2005-10-07T19:07:00.000-07:00

Sadece "on beş tatilde" Uganda'ya gidiyorum...
Kimse olmasına gerek yok...
Meltem orada artık çünkü...
Bir müddet altın kaplamalı şampanya bardaklarında cola içmeye son!
Sonra tulum peynirli ıspanak salatası da yok bir süre...
Karlı İstanbul gecelerinde dört çekerle kendimizi aldırtmak da yok...
Nupera bir süreliğine en keyifli ikilisini kaybetmiş durumda...
Martini Saka desem kim anlayıp gülücek şimdi!
Neyse yakınmış!
Buradan dümdüz aşağıya yürüyünce Uganda!
Aramızda saat farkı bile yokmuş :)

Cümle bitirmeyi sevmiyorum, çünkü gerek yok...

WOK'ta Parti :p

2005-09-28T03:44:00.000-07:00

Gerçekten çok kolay oldu!
Mutfak tezgahına baktığımda karşımda sadece:
- 1 adet kabak
- 2 adet havuç
- 1 adet patlıcan duruyordu

Çabuk ölsün diye önce incecik dilimlenmiş havuçlar hafif kızgın zeytinyağı ile buluştu. Ardından küp küp kesilmiş patlıcanlar da dayanamdı wok'a atladı. Bir tutam tuzdan sonra 1 yemek kaşığı kadar sarımsak sosu ile wok içinde tur atmaya devam ettiler (sarımsak ve ellerde bıraktığı acı dolu kokulu anılardan hoşlanmayanlara duyrulur :) Masum ve uslu kabaklar da yine küp gibi kesilip partiye katıldılar ve biraz soya sosu ile wok içindeki parti sona erdi.

1 adet taze yufkanın 1/3'i kadar bir parça derince bir kase içinde pusuya yattı. Dolu dolu kaşıklarla kendisine doğru boşaltılan sebze karışımına hiç hayır demedi. Sonra bohça gibi ağzı kapatıldı ve yine uzunca bir yufka parçasının yardımıyla ağzı çevrelendi.

Zeytinyağı ile hafifçe yağlanan tepsi, 230 derecede kızdırılmış fırına, ızgara kısmını da yaşamak kaydıyla şöyle bir girdi çıktı. Yufkalar bir utandı, kızardı ama güzel oldu.

Sonuç: Roka salatası ile keyifle yenildi. Kendime 5 üzerinden 4 puan verdim ( 1 puan salatama çok uğraşmadığım için!)

Muzungu oldum mu ben şimdi???

2005-09-27T14:01:00.000-07:00

Masa takvimime bir göz atıyorum.
Her kare icinde birseyler yazıyor.
Bir kelime ile "şifrelenen" binlerce kelimeyle özetlenecek programlar.
Meliscim mercimekli roka salatamın tadına baktı sonunda! Türk kahvesi yapamadık bu sefer ama burası Boston değil artık, kahve içip Jazz Love dinlemek çok daha kolay :)

Peki cuma oldu ne oldu? Yumulta'ya "bye bye" partisi oldu. Meltem ver elini Uganda diyor. Uganda'da "gorilla safari" yapmak isteyenler alın size bir tanıdık işte! Merak etme Yumultam "Gorillas in the Mist" i daha çok insana izletme görevi buralarda bende artık :) "Kumari Devi" ve bendeniz CC Burcu, anlaşmış gibi beyaz giymişiz. Tekneden az önce inip karaya ayağımızı basmış gibi. Tünel'e uzun zamandır gitmiyordum, nasıl canlanmış!!! Cam kenarından süzülüp, yapılı saçları ve rujlu dudaklarıyla kendisini göstermek istediği gençlerin yolunu işve ve cilveyle gözleyen bir kız gibi... Carnival'in sokağına girer girmez elim fotoğraf makinama gitmişti bile, mekanın içinde duvarda asılı olan kocaman fotoğraflara bayıldım.

Sonra bir bir kızlar, benim de davetlim olan canımcım Sedacım, Lalecüüüüm ve Dinçercim geldiler. Gecenin en güzel sürprizlerinden birisi Seda'nın şerefime patlattığı 3 tüp Çokokrem oldu!!! Gecenin ilerleyen dakikalarında arada bir sokakta dans edip içeri kaçmalar sırasında, menünün yazılı olduğu siyah kocaman tahtayı gözüme kestirmiştim bile :) Bütün gece bana "pembe pipetli" içecekler taşıyan garson çocuk da el mahkum silmek durumunda kaldı tahtayı ve pembe tebeşirle tahtayı buluşturdum sonunda. Bir sürü bir sürü fotoğraf çekildi, gece biterken ben Meltemle "sirtaki" yapıyordum!!! Şaşırma, çünkü bizim hayatımızın bir parçası artık :) Tünel'den Bebek'e doğru bir uzanış ve sabahı kucaklayış...

Cumartesi oldu iyi oldu da Cumanın yorgunluğu Cuma da kalsaydı biraz :(Ama güneş güzeldi, biraz serindi ama güzeldi. Yıllar sonra bir kumbaram oldu, hem de "bikini giymiş bir inek"!!! Buradan duyurulur, evime gelen herkes ineğime yeni bikini almak için yardımda bulunmalı :p Cumartesi Sedacımın yemek daveti, Kız Kulesi, Boğaz Köprüsü, Öküz Gözü, 8 Kaşık Nutella, kocaman konuşmalar ve Koridor'da tesadüfi buluşmalar... Bir de birisi koridorun kuyumcu ya da narkoz masası misali aydınlığına bir çare bulabilir mi acaba?

Pazar 9:20 de uyanış ve 2dk. içinde ılık duşun altında 2. uykuya geçmek üzereyken en soğuk ve şiddetli ayarda açılan duş başlığı ile haykırış!! Kahvaltı öncesi tek küp şekerli Türk kahvesi ve Emek'te kahvaltı. Sinem motor sınavından geçti, sıra Seda da, önümüzdeki yaz ben de kelebekli pembe ya da uçuk mavi metalik motorumla aralarında pır pır gitme amacındayım. Sonra sahilde yürüyüş, fotoğraf çekiş, insanları izleyiş. Seda'ın içindeki alışveriş canavarını öldürüş, ofise uğrayıp keyifle birkaç saat keyifle iş yapış, akşam da 3 posta ağlamalı Hotel Rwanda izleyiş.

Pazartesi sendromuna girmediysem bu hafta, şu anlattıklarımdan olabilir mi acaba?? :)

Başardık sonunda!

2005-09-23T18:07:00.000-07:00

Bundan önce başımıza gelmeyen:
İyi bir filmi denk getirmeyi...
Filo da dahil bir araya gelmeyi...
Yemek sonrası uyduruk "fortune"lu birer Baci yemeyi...
Filmde hiç uyumamayı (Nezley bile!!!)...
Sıkılmamayı...

başardık :)

Peki yine ve yine yaptıklarımız ve eğlendiklerimiz:
Num Num garsonlarıyla soğuk savaşa girmeyi!
Menünün içinde kaybolmayı...
Açlıktan ölmek üzereyken yemeklerimizi yiyebilmeyi...
Sinema saatinden tam olarak bilet kuyruğu önünde haberdar olabilmeyi...
Film esnasinda sesli yorumlarımızla çok gülmeyi...

başardık da başardık :)) Bir G-mall deneyimi daha çooook keyifli geçti :)

"Ring"e Erken Çıkış???

2005-09-19T01:25:00.000-07:00

Ahmet Altan fanatiği değilim, çıkan her yazısını mutlaka okuyanlardan da... Ama bir yazısı var ki benim bile bazen üzerini sıkıca örttüğümü düşündüğüm biryerlere gidip dokunuveriyor... Defalarca okudum, hem kendime hem de anlayacağını düşündüğüm kişilere...

Ne diyordu Müge orada hatırlıyor musun? Açılan yaranın kanamasını durdurmak için tam üstüne bir darbe daha! İşe yarıyor belki! Ya da en büyük darbeyi vurabilmek için "geri çekilmek". Bilmiyorum???

Isınma hareketlerindeyim yine şuanda, bir önceki maçın tüm ağırlığına ve uzunluğuna rağmen ama önümde bir ring var mı yok mu henüz bilemiyorum! Arada derede şeylere dayanamıyorum. Ya sıcak ya soğuk, ya yaz ya kış; ne ılık ne de sonbahar! Geçiş dönemi insanı olmadığımı birkez daha anladım, ne kendi geçiş dönemimin ne de başkalarının... Bazı şeyler dışarıdan ne kadar hızlı, ne kadar çabuk tüketiliyor gözüküyor! Rakibini tanımadan bunu nereden bilebilirsin ki..?

Dövüş olacak mı olmayacak mı hissedemiyorum! Belki yavaş yavaş bir süreliğine ringin kenarına geçme ve dinlenme vakti... Bu yazının tadı da "gri", rengin tadı olur mu diyenleri de istemiyorum...

Gözlerimi açmakla kapamak arasında...

2005-09-12T23:44:00.000-07:00

Gece saat 03:30... İçgüdüsel bir hareketle buzdolabı açılıyor ve içindeki fıstıklı çikolata afiyetle yeniyor. Sabah alarm ile verilen ve galibin aslında başından beri belli olduğu mücadele sonucunda uyanılıyor ve elbiseler önündeki minimum 10 dk.lık bekleyiş... Sonra bir koca yudum diet cola ile biraz daha kendine geliş..

Hımm... Bugün Kara Fırın neden bu kadar boş, yoksa kaşarlı poğaçanın çıkış saatini benden başka birileri daha mı öğrenmiş? Uzun saçlı, kocaman siyah gözlüklü ve hiç çaktırmasa da boyu kadar bir kızı olan kadının çantası ne alakasız bugün! Tam köşeyi dönünce yine o eski ünlülerden olan amca. Ünlü ama ismini bilmiyorum ve o da her seferinde "sen beni tanıyorsun aslında" diyen gözlerle bakıyor, ama tanımıyorum işteeee!!! Saat 08:40 ve gayet ağdalı bir şekilde elinde cep telefonu yürüyor yaylı yaylı...

Ta taaa... İşte jilet gibi kıyafetleriyle köpekli amca! İsmini söylemişti ama hatırlamıyorum. Köpeği de çok çirkin aslında ama üzülmesin diye başını okşuyorum her seferinde. Bu sefer çok uzun tutmaz umarım, sonuncusunda kırmızı şarap ve akşamları salata yemenin faydalarından bahsetmişti yaklaşık 10 dk.!

İşte "U"! Benim için bu! Ağaçlar beni seviyor :)
Sonra bir de her sabah bana ilk "günaydın" diyen şahsiyet: "Kedi". CRR'nin kedisi o, kızmı erkek mi bilmiyorum, ama her sabah mutlaka selam veriyor bana. Soğuk havalarda binaya yansıtılan güçlü spot ışıklarının karşısında ısıtıyor kendini. Yani hem keyfine düşkün hem de sanata. Benden çok konser ve oyuna tanık olduğunu biliyorum.

Sonra sonra bir de gökyüzü. Buaralar keyfimi kaçırmıyor. Ama Eylül'ün ilk hafta sonu bir kasvet, bir dehşet, bir saldırganlık ile gelmedi mi?? Bir kendini bilmezlik durumu!! "Yaz"ın da bu kadar kolay mağlup olmasını aklım almıyor!!! Ama yine de bu gökyüzü komik şey!

Birsürü işe yarıyor:
İçinde kar yapıyor, gökkuşağı saklıyor bir de dibine hazine gömüyor, sonra bulutlardan şekiller yapıp önümüze koyuyor, pembesi, moru, kırmızısı, mavisi var, git git, içinde uç uç bitmiyor, fotoğraf çekerken resmen poz veriyor...

Kocamaaaaannnn bir minderin içindeyim ama resmen içinde, o kadar kocaman ve yumuşak ki saklıyor resmen beni... ayağıma dokunan şey de çimenler... kavunlu frozen ve "it's a beatiful day". Bense "Wallpaper" içinde "Dünyanın mutlaka görülmesi gereken şehirleri" sayfaları arasında bir yerde kaybolmuşum... Hangi sayfa olduğunun ne önemi var ki..?

Hayatla İnatlaşmalar :)

2005-09-03T13:04:00.000-07:00

Zaman zaman hayatla yaptığım inatlaşmalar, uyulması tavsiye edilen düzenin dışına çıkma eğilimleri, bir "dağ dağa küsmüş dağın haberi olmamış" durumları, sonrasında yine kendi kendime bunları çocukça ya da eğlenceli bulma seansları :) Meselaaaaaaaaaaaa :

- Üniversitede bitirme tezi dahil tüm ödevlerin konu belli olduğu andan itibaren hazırlığına başlama kuralını kim koymuştur? Buna gerçekten gerek var mıdır?
Tabi ki de yoktur! Ödevi vermeden önceki son gece vücutta yükselen adrenalin, kola kahve karışımlarını yarattığı kalp çarpıntısı, rengarenk bir yığın şeklinde biriken çikolata ambalajlarının büyüleyici görüntüsü ve %800 performansla çalışan beyin hücreleri arasında sonuca ulaşmak ve üstüne bir de en kremalısından en yüksek notu almak hatta daha da ukala bir şekilde en yüksek notun alınacağını zaten başından beri biliyor olmak... Pardon bu kural ve kaideler kitabında hangi sayfada yazıyordu? Ben zaten kitabı bilmiyorum bilenler bu maddenin üzerini çizebilir hemen.

- Yemekten tatlı en son yenir! Kahvaltıda mutlaka çay içilir, balık ile yoğurt yenmez...
Niyemiş canım?? Tatlının yarısının yarattığı dinginlik ve yemek sonunda yine o eşsiz lezzet ile buluşacağının düşüncesiyle yemek yemek. Denemelisiniz. Çay: ne gereksiz, nasıl bir el alışkanlığı, nasıl bir seremoni! Kahvaltıda en keyiflisi "su"dur. Ayrıca yoğurt balığa en çok yakışan "beyaz"dır. Bilmem ki acaba rakı içemediğim için mi bu düşünce?? Ama olsun yine de öyledir işte. - -

- Yağmur romantizmdir, sakinliktir. İlkbahar ve sonbahar aman aman ne güzeldir!!!
Şiddetle karşı çıkılır! Yağmur mahkumiyettir, olduğun yere tıkılıp kalmaktır. Sadece buna ihtiyaç duyan bitki ve hayvancıklar için keyiflidir. Ok. barajlar dolsun, yağmur ormanları daha da cangıldasın ama bu olayın fazlası zarardır! Tozları yere yapıştırmaya ve ardından güneş olsun olmasın gökkuşağı çıkarmaya söz verirse barış anlaşması imzalanabilir. İlkbahar ve sonbahar ara mevsimlerdir. Arada derede birşeyler yaşamak keyifli değildir. Cangul cungul güneş ya da kıtır kıtır kar ne güzeldir :)

- Tırnak yemek zararlıdır!
Hayır.. Hatta mümkünse hayatının bir döneminde her çocuk tırnak yemelidir ki büyüyünce değerini bilsin! Tabi kazık kadar adam olup parmak ucu dudakların arasında akrobatik hareketler yapmak görünüş olarak biraz garip olmaktadır.

- Sokak lezzetleri çocuklardan "toksik atık"mış gibi kaçırılmalıdır!
No no no!!! İlkokul 5.sınıfa kadar okulun önündeki bakkaldan dahi birşey almasına izin verilmeyen (aynısı markette olan markalar da dahil) ağaçlara tırmanması hoş karşılanmayan, leblebi tozunu içindeki tırnak hikayeleri ile büyümüş biri olarak bırakın çocuklar "ballı baba" nin dibindeki şekerli sıvıyı "hüpp" diye çeksin, yonca köklerini çiğneyip yüzünü ekşileştirsin, incir sütünden parmakları yapış yapış olsun :) Ama leblebi tozu yerken yine de içine göz atmasında fayda olabilir!

- Civa tehlikelidir!!!!
Hiçte bile!!! Civa dünyanın en keyifli sıvı&metal "bişeyi"dir!! Ve oynaması da acayip keyiflidir. Tarife gelirsek: Bakkaldan (her bakkalda olmaz) alınan 0.5 uç kutusu içindeki civa okul sırasının üzerine dökülür, ama önceden masanın üzerindeki silgi pislikleri yanaklar balon gibi yapılarak olanca güçle üflenmelidir. Masada kıvrak hareketler yapmaya meyilli civanın üzerine parmakla vurulur ve civanın 18 milyon parçaya ayrılması zevkle izlenir. Sonra sekiz kurdeleli kafa ya da yakaları boyunlarından sarkan 3 şortlu tarafından ayrılan parçaların tekrar biraraya getirilmesine çalışılmalıdır. Bir çocuk bunu mutlaka görmelidir. Bu geleceğin bilim adamı olmak için güzel bir başlangıçtır.

Ay ayyy sıkıldım yazmaktan, muhtemelen siz de okumaktan... O zaman şimdilik bunu burada bırakalım... Bir sonuç cümlesi aramayın cümlede çünkü yok!!! Kim demiş olmak zorunda diye??????????

Yansımalarla yakın münasebet...

2005-08-29T00:17:00.000-07:00

"Küçükken..." diye başlayan cümleler kurmaktan inanılmaz keyif alıyorum. Tahminen anlatılacak şeyler yalın, şimdi bakıldığında çok matrak, plandan&stratejiden uzak huzurlu şeyler olduğu için. Mesela o dönemde sorun olarak görülebilecek şeylerden birkaç örnek; ateşböceklerini toplayıp şeffaf naylon poşetlere doldurup el feneri yapma çalışmaları sırasında elin kırık kola şişesi parçası tarafından kesilmesi, ilk süt dişinin hiç hazırlıklı olmadığım bir anda yeni pişmiş kekin kendine yakıştırmayıp kalıpta bırakmaya karar verdiği sert köşesi kemirilirken düşmesi, karla kaplanan yollara basıp ilk çizme izini bırakılamaması... Şimdikilerle kıyaslanınca hala ne kadar keyifli gözüküyorlar...

Çocukluğun belirli dönemlerinde takıldığım belirli alışkanlık ve hareketler olmuştu. Özellikle evde yalnız geçirdiğim vakitler arttıkça yeni alışkanlıklar edinir olmuştum: Annemin kremlerini kardeşimin popo pudralarıyla karıştırıp yeni kremler icat etmek ve bunu okula götürüp öğretmen dahil herkese sürmek, "Kara Şimşek" in oynadığı dönemlerde (anaokul dönemlerim oluyor yani) tüm resimlerimde ilgili ilgisiz "Michael Knight" çizmek (yalnız burada durumun farkındayım ki adamı fena şekilde babamla özdeşleştiriyorum :), babama babasından yadigar not defterinin her sayfasına kırmızı ve lacivert elbiseli sünnet çocuğu resimleri çizmek ve aynanın karşısına geçip konuşmak... Özellikle bu sonuncusu kendi varoluşumla ilgili çocuk aklımla yaptığım ilk sorgulamalardı zannedersem... mekan annemin makyaj masası, dirseklerim arkası dantelle kaplı saç fırçalarının arasında aynaya bakıyorum ve aklımda kalan en belirgin soru "bu gerçekten ben miyim?" ve ardından çok da hatırlayamadığım ama en az 10-15 dk. mı alan bir süreç...

Şimdi de aynalar, aslında daha çok yansımlarla olan ilişkimi boyutlandırmak alışkanlıklarım arasında... Tabi artık gördüğüm kişinin "ben" olduğumun çok farkındayım ve aklıma takılan sorular da çok daha farklı....

Özetle...

2005-08-29T00:14:00.001-07:00

"Till there was you" eşliğinde blog yazmanın keyfi diye başlayıp resimlerin insert edildiği anda yani finale 1, post etmeye 1,5 dk. kala sayfanın error vermesi ve bu yazdıklarımızın bir draft ının olmaması... Dayanılmaz bir mutluluk ve baş edilmesi zor bir duygu!!!

Neyse. Cmt. günü bir çekildek uykusunun en güzel yerinde nasıl uyandırılır ve keyifli bir kahvaltıya davet edilir bunu yaşadık önce. Sonra Çekildek yani sevgili Songülcüm kendi biberi, kendi köy peyniri ve Marmaris balı (ama o muhteşem bal benim içindi zaten :) ile iştirak ettiler! Gün içinde halledilen işler sonrasında kendi nohutlu pilavımız yani masumca rejim bozma konusunda baştan çıkarıcı mis kokulu bir tencere ile akşam yemeği için tekrar buluşmamız... Yemekte Burak'ın doğum anıları ve mikrodalga fırın etkisiyle hayata gözlerini nasıl açtığı :) Solaryumlu bebek!!!

Pazar günü kahvaltı için yeni denemelerimi canım kardeşim Burak'ın sesini çıkarmadan tatması ve ardından Nişantaşın'da yapılan gülmeli, Starbucks'a uğramalı, poz vermeli bir gezinti... Ve zaman zaman durup onun ne kadar büyüdüğünü fark edip çok mutlu olmak ve onu bir kez daha çok sevmek, bunun şerefine birlikte coconut lı bir frapuccino devirmek...

Ardından Melissssssss ile house cafe de buluşmak ve yarım saat boyunca "taze" ve "sade" somonun yarattığı karışıklık yüzünden kendimi foto çalışmalarıma vermek ve "clashooting" kavramını yarattığıma inanmak... Zıtlıkları aynı kareye sığdırmak ve özellikle yemek fotoğrafı çekmekten çok çok keyif duymak...

Eve dönünce adetten Türk kahvesi seremonisi eşliğinde Jazz Love dinlemek! Gece kahve etkisiyle Shrek 2 nin uyumaya yetmemesi ve bir türlü gözüme girmeyen uykunun yatak odasında biryerlerde aranması sonunda saat 03:30 itibariyle Condé Nast sayfaları arasında bulunması... Sabah 3 aşamalı uyanma egzersizi ve yarınki tatilin çevredeki hissedilir etkisi...

Yarın bir sürü güneş istiyorum, bir de mavi bulutlar... sonra yanaklarımın pespembe olmasını, hatta acımalarına bile razıyım :)

Haftanın sonuydu yine!!

2005-08-29T00:14:00.000-07:00

Ne tesadüf ki yine hafta sonu olmuştu! Nasıl geldi geçti bilinmez ama dolu dolu ve keyifli.
-Duygu'nun yemek tariflerini takip etmek ve yorum yazmak + yazdırılması Nezley ile "siyah inci" kardeşliği hatta Emre ile yaratılan üçüzlük durumu, fırında sosisli patates ve kızarmış kaşar ile kurduğum yakın ilişki, Seda ve Lale ile salı gecesi Reina da Ferhat Göçer, "Martı" nın 1 saat içinde okunup bitirilmesi ve neden dünyanın en iyi 2. felsefe kitabı olarak seçildiği konusunda dalınan derin düşünceler, 1 lt. ayran ve N.taşındaki simitçimizden alınan simitin keyifle yenmesi, Müge ile Bodrum-İst. bağlantısını kurulması, ısrarla yanmadığı için şiddetle havuç kreminin önerilmesi, kardeşimin ziyaretiyle duyulan heyecan ve bunun bir ilk olması!!! online dersleri tamamlama konusunda alınan uyarı sonrasında gösterilen müthiş performans...

Kısacası bir hafta sonu daha böyle kucağını açtı ve ben de cumburlop atlayıverdim karşı koymaksızın...

Yine Hafta Sonu!!!

2005-08-18T22:48:00.000-07:00

Yine geliyor haftasonu! Küçükken ne kolaydı bu işler yahu! Azmedip cuma günü ödevlerini bitirenler pamuk helva kıvamında bir hafiflik ile uyanırdı cumartesi sabahına. Bitirmeyenler de uyanırdı ama birşekilde sokaktaki oyunun ya da TV deki çizgi filmin en tatlı yerinde havuz problemleri ya da ünite dergilerindeki anlamsız soru-cevap sayfaları gelirdi akla. Sonra Miki Mouse çizgi filmleri. Araya kahvaltı girerdi. Sonra gazete okunurdu, tabi şimdiki gibi değil, özellikle karikatür sayfaları. Okuma bilinmeyen dönemde anne-babanın kucağına oturulur onlara okutturulurdu bu oku oku bitmeyen karikatürler :)

Sonra olurdu öğle vakti. Hava sıcaksa evde oturulur "Kara Şimşek" beklenir ya da anneyle çarşıya çıkılır. Dönünce bir saat kadar öğle uykusu. Kapıyı çalıp "Burcu sokağa çıkçak mı?" diye soran 130cm. civarı şortlu veletler çoğaldıkça uykudan keyifle uyanılırdı. Sonra sokağa çıkılır, sanki o gün hayatımızın son günüymüşcesine bilinen tüm oyunlar oynanırdı. Arada bir eve gidip su içme, atıştırma seansları. En keyiflisi ise evde misafir varsa o anda mutfaktaki ıslak kekten ağzı balon gibi şişiren kocaman bir parça ile ayrılmaktı.

Akşam yemek saatine doğru ev halkının karşısına temiz çıkmak için duşa ayrılan vakitler ve özellikle yaz ise yemek sonrası tekrar sokak. Anne-babayı kızdırmaya ramak kala eve dönüş :) Gece tatlı bir yorgunluk ile dalınan uyku sırasında dev bardakla karşınızda beliren süt ve hastaysan şayet sütün içindeki balın kokusu...

Pazar sabahı, çocuklar için jimnastik, yine çizgi film seyri ve sonrasında işitme engelliler için haber bülteni ve Hikmet Şimşek yönetiminde klasik müzik konserleri... Bir sebep yaratarak mutlaka ailece yapılan programlar. Eve dönüşte yine banyo, bu sefer sebep sevimsiz okul için aklanıp paklanmalar ve tam Alf başlarken annemin tırnaklarımı kesmek istediği o stres dolu saatler!!! Stres dolu çünkü tırnakların yendiği utanç yılları! Akşamında mutlaka "balık". Nedendir bilinmez pazar günü mutlaka balık yenmeliydi sanki ve her yiyişte süt dişlerinin çürüklerle verdiği mücadelede yenik çıkmasıyla ağlanmalıydı!!! Evet balık yemek benim için ağlamaktı!!! Sonra "Bizimkiler" izlenir... Ve sevimsiz pazartesiye doğru uykuya yatılır...

Peki büyüyünce herşeyin bu kadar komplike yaşanmaya başlaması zorunluluk mudur? Hafta sonları neden bu kadar avare geçirilememektedir??? Alf nerededir, Ivy'nin babası uzaydan dönmüş müdür?... Nerede cevaplarım???

Evet bu hafta sonu daha basit ama bir o kadar daha eğlenceli geçirilmelidir :)

Çikolata Fabrikası'na Uğrayıp Çıkıyoruz!

2005-08-17T03:37:00.000-07:00

Okulun en güzel yanı neydi? "Haydi çimlerde oturalım" dendiği zaman bunu düşünmek ve eyleme geçmek arasında geçen süre Motta dan krokanlı karamel parçacıklı pasta almak da dahil 5 dakika sürüyordu galiba. Tamam artık otlarla, bunaldığımız anlarda kendimizi gelişi güzel güneşe atmakla işimiz pek kalmadıysa da hala arkadaşlarımızla iş sonrası derli toplu haytalıklar yapmak keyifli olabiliyor sanki... Ama Tanrım buna kara vermek neden bu kadar zor!!! Bir sinemaya gitmek için 4 kişiyi biraraya getirmek neden bu kadar acı verici :) Neyse bugünün gidişatına göre gözlemlerin devamı yarına...

Bir adam doğmuş bundan uzun zamanlar öncesinde ve her yaşı için bir fotoğraf demişler... 77 harika fotoğraf... Dünyayı o gözle görmek nasıl bir şans nasıl bir ayrıcalık ve o nasıl cezbedici bir huysuzluk... Ara Güler ismi de ona en çok yakışanıymış...

Yumultanın Uganda'ya gidişini Burcu ile ilgili ne izler acaba bundan 15 sene sonra filan. Buaralar aklıma takılan birşey yaş 27 olunca kadınlarda hangi duygu ve güçlerin tavana vurduğu... Müge ile otoparktan çıkarken yapılan bu konuşma, Nezley ile Alem sayfaları karıştırılırken derinleştirildi ve eminim ki en kısa zamanda daha ciddi ele alınacaktır. Çünkü bir iki üç işte bitti hoşgeldin 27 dicez ve "Sex and the City" izlemicez ( pls. yazıdaki konuşma diline takılmayın :)) sonra bir de "getty images" daki fotoların altında bir gün benim de ismim ya da piyasada çağrıldığım ismim olsun istiyorum... Peki diğer sorunsalım saçlarımı çikolata kahvesine boyatmalı mı? Senelerdir gözümün alıştığı o sarılığı göremezsem ne kadar bunalım olabilirim :) yoksa aşka gelip kestirmeli mi :( yok yok bu çok uzak bir ihtimal... Peki Jessica Simpson ve Ashley Simpson ın kardeşliği birkez daha teyid edildiyse, yani bir eve bunladan bir tane yetmiyorsa.... Peki buaralar sokakta hangi pencereden geldiğini henüz keşfedemediğim o çılgın TV sesine henüz bir çözüm bulunamadıysa??? Peki 3M buaralar pek bir cazip geliyorsa kulağa as a next step!!!!

Biraz gereksiz serbest çağrışım oldu farkındayım... Kaçıyorum...

17 yaşında bir oğlum mu oluyor ne????

2005-08-16T05:50:00.000-07:00

Bilen biliyor zaten hikayeyi... İnanılmaz bir hafta sonu, 24 yaşa kadar yapılabilecek en büyük ve sorumluluk sahibi konuşma ve sonuç: Free Willy gibi bir özgürleşme hikayesi ve kapı zilinde Burcu-Burak ...... yazması ihtimali... Durumun ancak etkisinden kurtuldum ve bundan sonra olacak olanların heyecanını yaşıyorum hala.

Bir yandan yeni hevesim "internet yatırımcılığı" :) Heyecanla ertesi gün rakamlarda oluşacak değişiklikleri beklemek... Bunun dışında yarın çıkılması planlanan ama sonra elde patlaması ihtimaline karşılık "incase of emergency" diyerek geri alınan tatil... Birtürlü planlanamayan "Chocolate Factory" gecesi.. Çok alakasız ama önümde Tiago'nun (Cynthia'nın bebeği) masum melek resmi ve tam şuanda onun kokusunu içime çekerek uyuma ihtiyacı...

Bu tam anlamıyla beyinde bonibonların zıpladığı bir durum yani bir ondan bir bundan... Sürmen'in arıza halleri, Nezley ve Müge ile gidilecek Ara Güler sergisi ve benim tam Beyoğlu uyumlu topuklularım!!! Şrek 1'i bulamamanın verdiği acı, evde yaklaşık 8 aydır masanın üstünde yapılmayı bekleyen puzzle, yarın acaba yüzmeye mi gitsem düşüncesi!!! Kazaa ve messenger ile vedalaşma... Tam black list lik bir durum bu, yani ikaz gelirse bu İngiltere merkezden olmalıydı... Evde beni bekleyen Sergio Zyman ve Seth Godin arasında bir seçim yapma kargaşası ama sonunda küpelermi kaybolmasınlar diye anlamlı gruplar halinde beyaz bir köpüğe itinayla onları geçirdiğim anda kendimi buluverme... Peki yatmadan Mevlana ile ilgili kitaptan okumaya devam etsem faydası olur mu? İlk başladığım gece kabuslar gördüm, bir yanlış anlaşılma oldu galiba :)

Bir de zaman zaman (zannedersem sıklığı senin tahmin ettiğinden daha fazla) aklımı yoklayan düşüncesi...

Burada daha heyecanlı ve büyük yazılar yazmak istiyorum...

Ben artık söyleyemiyorum...

2005-08-08T15:08:00.000-07:00

Benim içimden geleni söylemiş ki en sevdiğim kadınlardan biri... Bazen bunu hissettirir "birşeyler", ne kadar önemli ve değerli oldukları gerçeğini düşünmemeye çalışırsın, kalbin ve zihnin inkar etse de sonuna kadar....

Sonra bir şarkı daha dinlersin aynı kadından...

Yolun zorunu yürümüştüm ben
Tanıştığımız zaman
Sen dalgalanmaktaydın elvan elvan
O yüzden tam olarak
Hissedemedin sen içimi
Hala kulağımda çınlıyor
O alaycı kahkahan

Haberin yoktu henüz cilvesinden aşkın
Sarsılmıyordun hiç ay tutulmasından
O kadar taşkın o kadar açtın ki
Düşmen kaçınılmazdı arzın ortasından

Pişman olduğun zaman
Zevke doyduğun zaman
Huzur bulduğun zaman
Dönebilirsin

Ben yine burada olacağım
Yaralarını saracağım
Seni anlayacağım
------0--------

Yoruldum... Artık kaybolma vakti... Dinginleşme vakti...
Bu blog a çok fazla takılmama vakti

Pazar Akşamı İstanbul'da Güneş Saklanırken...

2005-08-04T16:46:00.000-07:00

Yumultamın sevmediği pazartesilerden kaçıp pazar akşamına pasta mumu olmaya karar verdik... Nuteras'ta güneşi batırmaktı fikrimiz ama biraz geciktik... devamı belki özel yumulta sayısında olacak...

Sonra efendim pzt. geçti, salı oldu Boğaz'da konser ve mochito güzel oldu, sonra çarşamba oldu, Burnett'te diet coke güzel oldu, sonra Perşembe oldu, sonra Cuma oluyor, sonra cumartesi. O zaman da dicez ki "ne güzel sabahlar olmadı :)". Sonra pazar olcak, belki house kahvaltı ve ardından BuzAda güzeldi dicez??? Der miyiz kızlar??

Aslında bunları seviyorum ve güzel diyorum, neden çünkü eğleniyorum ve eğlendikten sonra huzur duyuyorum, aklıma hemen ardından soru işaretleri hücum etmiyor.. peki neden bazen aksi olanın üstüne gidiyoruz bu kadar? huzur, çok mu zor, ya da bunu istemek çok mu anlamsız? Çok huzurlu gözükenler numara mı yapıyorlar yoksa? Elma şekerinin dudaklarımı boyayan muhteşem şekerinin altında neden istediğim yemyeşil ve sert elma olmuyor. Bu kurtların ne işi oluyor orada??? Neden kurtsuz olanını bulmak bu kadar zor, bulmaya çalışırken ya tüm dişlerim çürürse ve bir gün, değil sadece elmanın ya şekerin bile tadını alamaz hale gelirsem...

Ben biraz daha düşüneyim.... Bugün aramıyorum, çok merak etsem de, meraktan öte sadece sesini duymak istesemde... ama aramıyorum... ya şekerden vaz geçicez ya da kurtlu elmayı yemeyi göze alıcaz... bunu da biraz daha düşüneyim.. sanki hiç yapmadım!!!

Cuma günü uyuşukluğu ...

2005-07-29T17:22:00.000-07:00

Nasıl yani??? İnsan cuma günü uyuşur mu? Arkasında cumartesiyi gizleyen bir günde hani o fişekleyici heyecan? Saat 16.00 itibariyle çektirilecek fönü, sürdürülecek ojeyi, giyilecek etekle takılacak çantanın uyumunu düşünmenin verdiği sıkıntıyla karışık o kıpır kıpır duygu nerede hani? Herkes tatilde mi yoksa? Yoksa ruhlarını tatile gönderip benim yanımda evcil taraflarını mı bıraktılar? Tamam bende de var bu taraftan; hani söyle mon gibi TV başına geçip kafa patlatmayacak bir Amerikan komedisi izlemek, magnum yemek ve diet coke içmek, sonrasında da huzurlu huzurlu cuup yatak yapmak ama hayır bugün değil lütfen :( Bugün boğazda bir yerlerde ( adı bizde saklı şimdilik), mochito ya da shot bardaklarıyla yakamoza karşı arz-ı endam eylemek, mekandan çıktıktan sonra kulaklarda hala çalan müziğin ritmini çınlatmak, düşün düşün içerde neye 5 dakika katıla katıla güldüğünü hatırlamamakla birlikte yanaklarının ağrıdığını hissetmek günüdür!!!

Nesli, bundan sonra da adı sıkça geçeceği için ufak bir into: A black list member, sabahların olmadığı anlarda keyifli dost, düşündüğümden de çabuk içimde biryerlerde süper manzaralı, çikolata bahçelerine yakın bir yere oturttuğum, kaküllerimizi birlikte büyüttüğümüz, yeri gelince bir novalgin ya da passiflora etkisi... Nasıl Nesli yeter mi :P Nesli bu gece sana için sana inandım, sana güvedim... Yarı yolda bırakmak aklının ucundaysa sabahlar 5 dakikada olsun, shot ların dibi delik çıksın :P Enerjini uçaktan çek güzel yüreğine koy bakalım tekrar. Dokunmak, görmek, sesini hatırlamak, birşeyin yokluğunda aklımızda güzel resimler ve anlar oluşturur di mi Nezley??? Bak bu daha cool oldu :)

Seda, Rapunzelim... Hayatta "saçına oturulabilecek ender insan"... Sincap dedikçe tepeme çıkar gibi oldun ama burada belirli edep kurallarına uymak zorundayız şekerim, yazdığın yapışıp kalıyor, yoksa messenger da olsaydık... Şimdi seni güzel ev sahibesi, bu gece için sen de yüzümü kara çıkarmaya meyillisin. Git çekirdek çıtla boğaz manzaralı balkonunda, hiç bakmıyorsun sanki 24 senedir. Hadeeeeeeee... Sen burayı sık sık takip et ve bana karşı daha dikkatli ol tamam mı poptrik kültürü düşmanı... Bi de bana ne zaman Starbucks alıcan :P

Ay yazdıkca bir fena oldum... Bakalım bir sonrakinde içimden ne yazmak gelecek??? Yatçaz, kalkçaz, bir yumurtayı Alka seltzer ile çırpçaz.... Anneeeeeeee, bunu bana yapmayı öğretmiş miydin? Bak küçük kızın yeni bir tarif buldu :) Yok sen bunu misafirlerine yapma anlamazlar :P

wallahi cuma da geçtiiiiii... küsmek üzereyim bakın gidiyorum.....

Bu hafta doğma haftası!!!!

2005-07-28T13:31:00.000-07:00

Bu hafta doğan doğana! Dün Müge doğdu, sonra bugun Beyhan, sonra Gökhan doğmak için sırada, yeni haftada açılışı da Yumulta yapıyor :) Dün Müge'yi doğurduğumuz tekne olayı pek bir keyifliydi. Korktuğum başıma gelmedi allahtan; yani ne çok üşüdüm, ne topuklarım abuk subuk yerlerde sıkışıp kaldı, ne saçlarıma pişen balıkların kokusu sindi, ne fönüm bozuldu, ne devrilme ya da çarpışma tehlikesi geçirdik. Patlayan havai fişekler süper güzeldi. İki atraksiyon: Yunus gördüm, bana kimse inanmıyor ama gördüm! Bir de Rumeli Hisarı civarlarında fotoğraf çekme bahanesiyle bir süreliğine dümeni ele geçirdim, sorun var mı yok???

Bugün de Beyhan'ın doğumgünü. Mutlu Yıllar canımcım sana da, bundan sonraki yıllarda da nerelerde yaşamaya karar verirsen artık bilemiyorum olmadı oraya gelir kutlarız doğumgününü. Pırasalı börek üstüne mum dikeriz artık :P Bak sana da pasta yaptım akademik insan seni! Pardon Sedacım, bu pastaları biryerden tanıdığına dair birsey mi söyledin??? Ay ay ayy duyamıyorum Sedaaaa... Bana Starbucks al Sedaaaaa... Beyhan dilek tuttun mu? :)

Ferrari Satmadım Ama Hayatım mı Değişiyor Yoksa???

2005-07-26T23:22:00.000-07:00

Biraz düşündüm de bugünün de güzel bir gün olduğuna karar verdim :) Güneşli bir gün, önümde sabah kahvesi, gece 2,5 dergi okumuşum, Cem sonra :) , blogger şifrem sorun çıkarmamış, sabah erken kalkabilmiş ve işlerimi yetiştirebilmişim, akşam yaşanacak gelişmeleri düşünüyorum ara sıra... Yani keyifliyim, messenger da sağ alt köşeden bir bir yükselen arkadaşlarım...

Bir de bugün Müge'nin doğum günü :) Yaşasın Müge, iyi ki doğdun Müge, pastan mumla taşana kadar yanında olup bunu görürüz inşallah Müge, Müge bak sana pasta yaptım... Bu Müge kim mi? İlerleyen günlerde daha sıklıkla ismi geçecek burada eminim, böyle akıllı, black list üyesi, birlikteyken sabahların olmasını hiç istemediğim, son 1o küsür gündür bir azim örneği, hayatımda olmasından pek bir keyif aldığım bir şahsiyet.. ay tutamıcam kendimi yine "Mutlu Yıllar Güzel İnsan!" :)

Bakalım günün sonunda da aynı keyfi sürdürebilecek miyim? Istiyorsam olur dimi? O zaman günün sonuna kadar çok ama çok keyifliyim :P

neşe doluyor insan :)

2005-07-26T04:44:00.000-07:00

Saçma bir mücadele, sanal dünya içinde kısılıp kalma ve kaybolma mücadelesinden sonra deneme mahiyetinde kendi kendime bir merhaba!! Mügecim beni yalnız bırakmadığın ve sonsuz destegin icin tesekkurler, yoksa kendi kendime trip yapmaya devam edecektim. Dağ dağa küsmüş dağın haber olmamış deniyor bu gibi durumlarda zannedersem...

Bir de burada düşüneyim ve konuşayım... aklımdakilerle bunları yazmak için gereken zaman dilimi arasında negatif bir ilişki olduğu için yine kendi kendime "güle güle & hoşçakal" seramonisi içine giriyorum...